Aretha Franklin - Sweet Passion (1977)

Het album 'Sparkle' (soundtrack) uit 1976, blies weer nieuw leven in de carrière van Aretha Franklin, en werd beloond met een gouden certificatie. In de hoop op een dergelijk succes schakelde Franklin onder andere producer Lamont Dozier in voor 'Sweet passion'. Hij leverde uiteindelijk drie nummer aan, voor op dit album. De overige nummers werden geproduceerd door Carole Bayer Sager en Marvin Hamlisch. Helaas was het "nieuwe" succes van Franklin voor korte duur, want (ook) dit album werd een gigantische flop, was wellicht te verwachten (?).
Maar ook dit album is niet bepaald slechter dan een aantal van haar beter gewaardeerde albums bij Atlantic. 't Is qua genre gewoon net even een andere richting. De geflopte single 'Break it to me gently' is trouwens nog niet zo verkeerd. Maar wat te denken van de drie bijdrages van Lamont Dozier, te weten: 'No one could ever love you more', 'Touch me up' en 'Sunshine will never be the same'? Dat zijn toch prima nummers? De vlotte, moderne en verfrissende stukken van Lamont Dozier bereken ik in ieder geval tot de hoogtepunten op dit album, en steken inhoudelijk prima in elkaar. Ook wat betreft instrumentatie schieten ze boven de rest van de nummers uit. Al moet ik erbij zeggen dat het door haarzelf geschreven 'A tender touch' ook een prima nummer is. De medley 'Mumbles/I've got the music in me' is dan wel weer helaas een vreselijk grote misser op deze plaat, en is daarnaast ook nog eens extreem storend voor de algehele sfeer. 'Sweet passion' is trouwens ook een lekker nummer; vooral instrumentaal echt chill, en gelukkig duurt dat nummer dan ook ruim 7 minuten!
Vooralsnog moet ik toegeven dat ze betere albums heeft gemaakt, maar dat dit album zo'n gigantische flop werd, heeft naar mijn idee niet te maken dat dit album barslecht is. De enige reden die ik kan bedenken is dat dit album gewoonweg op het verkeerde tijdstip werd uitgebracht.