Axel Rudi Pell - The Ballads (1993)

Dit is echt een van de slechtste platen die ik ooit gehoord heb. Eén ster voor de niet onverdienstelijke cover van Rainbows Tearin' out my heart. Voor de rest hebben mijn tenen een week spierpijn gehad van het kromtrekken bij het luisteren naar deze überaanstellerij van een gitaarmasturbator waarnaast Yngwie Malmsteen ineens erg normaal klinkt.

Ben het niet eens met casartelli, is niet slecht maar gewoontjes en behoort niet tot de echte top.
Voor af en toe luisteren en wie van rockballads houd zoals die Scorpions verzamelaar , zal dit niet echt slecht vinden.
Heb deze met 10 nummers, de laatste 5 staan er niet op.

Heel aardig plaatje voor tussendoor. Hier en daar wat gedateerd. Pell is nooit een geweldenaar geweest. Maar in de juiste stemming kan ik dit album zeker waarderen.