Ken Vandermark & Mats Gustafsson - Verses (2013)

Een duo-plaat met 2 saxofonisten, dat vraagt gewoon om een vergelijking met de plaat Colin Stetson & Mats Gustafsson - Stones... helemaal aangezien de lineup voor de helft hetzelfde is. Dat wil echter niet zeggen dat er geen verschillen zijn.

Zo speelt Vandermark wat hogere blazers dan Stetson, geen baritonsax, maar tenorsax en (bas)klarinet, dit geeft een wat dynamischer gevoel over de hele plaat. Hier klinken vooral de rustige passages wat fijner. De zwaardere, volgeblazen stukken klinken toch af en toe wel een beetje alsof ze op de automatische piloot zijn. Nog steeds erg goed, maar dat is misschien het effect van dat deze heren elklaar toch al een stukje langer kennen (of in ieder geval langer samenspelen).

De rustige stukken zijn wel zeer sterk, Ripolin vind ik een geweldig ummer, vol sfeer en dynamiek. Bij elkaar duseen erg fijne plaat, die ik aan kan raden aan fans van bovengenoemde plaat.