Het klinkt allemaal zo bekend in de oren en toch weet ik telkens niet goed waarop het lijkt. The National? Editors? Franz Ferdinand? Orgeltje van The Doors?
Lastig: in elk geval verdomde catchy, het geeft een vertrouwd gevoel en er staan gewoon sterke tracks op zoals single Fade Away of het aanstekelijke The Answer dat al na een paar seconden in je hoofd blijft zitten en er niet meer uit gaat. Perfecte pop/rock als je het mij vraagt.
Het zwiept alle kanten op en dat maakt dit album tot een aantrekkelijk geheel. De zang van Maxim Nucci is niet ijzersterk maar heeft iets aangenaams.
Conclusie: leuk album.