Richard Dawson - The Glass Trunk (2013)

Alle liedjes met woorden in de songtitel zijn a capella folkliedjes, alle liedjes met Romeinse cijfers in de songtitel zijn heftige instrumentale tussenstukken met gitaar en harp.

De teksten zijn gebaseerd op verhalen gevonden in een archief van een museum (Discovery in Newcastle, voor wat het waard is). Zeker niet een makkelijke plaat om in zijn geheel uit te zitten (voor een eerste kennismaking zou ik Dawsons debuut aanraden), maar vooral de a capella-liederen zijn zeker de moeite waard.

Vooral 'Poor Old Horse' is een classic in huize Masimo, echt een zeer welkome oorwurm, die je er met geen mogelijkheid uitkrijgt.

Hmm, toffe zang maar a capella vind ik er weinig aan. Naar de instrumentale nummers ben ik wel benieuwd.

Toch zijn het wel de a capellanummers die het album dragen, niet de instrumentale nummers (die zijn toch als omlijsting van de a capella's naar mijn mening). Dan zou ik je eerder Dawsons nieuwste aanraden.

Mocht je nou vooral toch de instrumentale stukken het interessantst vinden, dan bestaat er ook een volwaardig instrumentaal album van Dawson met Rhodri Davies (harpist)

Ik ga binnenkort eens in zijn werk duiken, al veel zien voorbij komen maar nooit beluisterd.

Oorwurm? Irritanter vind je ze niet.
Zelfs André van Duin zet dit af ?

Ik zeg ik zweer!

Staat samen met 'Ik bel je zomaar even op' en het Russisch volkslied waarschijnlijk wel in de top-drie liedjes die ik het vaakst in mijn hoofd heb. Geen idee wat dat verder over mij zegt ...

Ah, deze plaat speelde hij volgens mij aardig integraal op Primavera Sound. Poor Old Horse was in ieder geval niet te missen, net zoals de aardig stekende gitaar intermezzo's á la John Fahey.

Helaas is dit dan weer net de enige plaat van Dawson die ik niet ken

Zou kunnen, alhoewel ik denk dat hij alleen de a capella-liedjes ten gehore heeft gebracht. De muzikale intermezzo's die je aanhaalt zijn waarschijnlijk niet van deze plaat, maar zijn vermoedelijk instrumentals van ofwel Nothing Important (zeker Judas Iscariot), ofwel The Magic Bridge (ws 'The Bamburgh Beast'). Het zou me iig verbazen als hij de intermezzo's van deze plaat heeft gespeeld: hier is de meeste melodie wel weg, echt intermezzo's, itt de instrumentale nummers op de andere platen, die zich ook daadwerkelijk als melodie staande houden.

Nou ja, afgaande op de verschrikte koppen vanuit het publiek waren menigeen van mening dat er geen melodie aanwezig was in de instrumentals Judas Iscariot heb je volgens mij gelijk in. Die werd, dacht ik, na de eerste a capella ingezet. Daarna volgde Poor Old Horse, die bijzonder intens werd uitgevoerd.

Ik ben in ieder geval nog niet zo thuis in Dawson's discografie om de meeste beestjes bij de juiste naam te noemen, maar dit soort optredens doen wel sterk het gevoel opwellen dat ik daar iets aan moet gaan doen.

Het is volledig offtopic en ik lees dit anderhalf jaar te laat. Maar ik dacht altijd dat ik de enige was die het Russisch volkslied als oorwurm ervaart. Zullen we een praatgroep oprichten?