Otto A Totland - Pinô (2014)

Stream van het album is hier

Nils Frahm liefhebbers kunnen weer prima terecht bij deze nieuwe release van Deaf Center helft Otto A Totland. Opgenomen in Frahms eigen studio met de succesverzekerde formule van solo piano plus het geluid van de pianoaanslagen, ruis en gekraak. Pinô brengt wat dat aangaat eigenlijk weinig nieuws, maar dat maakt het album zeker niet minder mooi.
Prachtige ingetogen klanken die duidelijk weergeven dat Totland het emotionele deel van Deaf Center is, waar Skodvin de bombastischere donkere kant beslaat. Zo nu en dan word je opgeschrikt door subtiele achtergrondgeluiden als een voorbijrijdende politieauto of de ademhaling van Totland (gok ik). Je kan het allemaal cliché vinden, maar het brengt mij juist de persoonlijkheid die zo'n album nodig heeft.

2 stuks in je bezit hawkins?

Jazeker, cd en lp. Benijdenswaardig, niet? Verkoop ging ook belachelijk snel. Maar ik koop min of meer alles van Sonic Pieces direct, moeten ze maar niet van die mooie, gelimiteerde uitgaves maken. Heb ooit gedacht, laat ik nog een nachtje slapen over de Burial/Massive Attack lp (eerstehands bij vinyl factory, kostte die al een vermogen)... nou, die fout maak ik liever niet nog eens.

Gelukkig geeft Monique maar drie albums per jaar uit.

Ja, zeker een beetje jaloers. Ik hou zelf nooit zo van pre-orders, ik ben alleen op zoek naar cd's die ik echt goed vind en die ook nog een beetje exclusief zijn. De 2e pressing hoeft van mij dus ook niet zo.
Dus dat komt veelal neer op het vinden van een 2e hands versie, en dat heeft ook zo zijn charmes vind ik. Bij deze weet je me te vinden

In juni komt de opvolger van Skodvins Flare. Daar zou ik in ieder geval op tijd bij zijn, want dan kun je op minstens dezelfde gekkigheid rekenen als bij dit album.

Hoewel ik af en toe wel het idee heb zulks wel al eens gehoord te hebben, is het gewoon wel bloedmooi. En eigenlijk wordt het, nu bij de 4e beluistering, nog steeds alleen maar mooier. Geslaagd

Wat een heerlijk album om 's-avonds laat op mijn dakterras tijdens een zwoele zomeravond met een glas goede witte wijn, uitkijkend over het water, te beleven

Inmiddel in mijn bezit en daar ben ik erg blij mee. Toch klinkt dit wel heel erg als Felt en Screws van Nils Frahm. Nou is dat niet wonderlijk, afgaande op bovenstaande commentaren. De klanken en toonsoorten doen mij ook sterk aan het spel van (ik hoop dat ik niet scheld in de kerk..) Agnes Obel, welke een bijna net zo mystieke en winterse sfeer weten op te roepen. Haar geluid is enkel wat meer dicht gesmeerd.

Deaf Center gaat dan net wat verder in het opzoeken van tikjes en ruisjes etc. Deze recording is voornamelijk stil. Maar wel wonderschoon.

Dat lijkt me ook wel wat. Ik zit hier met mn kraag omhoog in de dakgoot met mn voeten in de natte bladeren met een fles goedkoop bier over een fabrieksterrein te loenzen.

Enorm mooi album met overwegend korte pianomuziek die wonderwel past bij de herfst die in aantocht is. Een album dat melancholie ademt door elke porie en dat dus wat dat betreft langzaam onder de huid kruipt.