Flip Kowlier - Cirque (2013)

Conceptalbum? Directeur klinkt tamelijk heavy

Het circus is inderdaad de rode draad / uitgangspunt van de plaat. De inspiratie kwam er na een bezoek aan het circus, samen met zijn zoon, in Mariakerke.

Gisteren de try-out van de avantpremière in de 4AD in Diksmuide gezien. Het belooft een goeie plaat te worden, na het voor mij toch ietwat tegenvallende otoradio.

En de rest van het album?

de rest is alweer wat rustiger, meer in het verlengde van hetgeen we kennen van Kowlier

Juist Feit leunt weer wat dichter bij Directeur

Zojuist beluisterd op Spotify. Zeer aangename verrassing! Het album maakt direct indruk. Als geboren Hollander zou je denken dat ik problemen zou hebben met de teksten, maar dat valt reuze mee, ondanks zijn Izegems dialect.

Wat een mooie plaat, zeg: niet in een vakje te stoppen, veel variatie. Pony klinkt als Bright Eyes op zijn Izegems, 1 Maand heeft de donkerheid van een Nick Cave. Vrijwel één groot hoogtepunt - alleen Jinzame Vinten klinkt een beetje middelmatig. Voor de rest pakt Kowlier echt uit. De stevige nummers pakken me nog het meest (Directeur, Feit).

't Is inderdaad goed te volgen, maar ik kom dan ook uit het zuiden des lands.

De liveversie die gisteren op Canvas werd uitgezonden vond ik alvast geweldig! Komt op mijn verlanglijstje.

Wukke zotte singer songwriter is dien'n Kowlier eigelijk en wukke ploate makt den déén eigelijk, Dylanisk in min overtuginge. Ne verhaalke over ne Cirque Directeur vul goeie bedoelingen mor e bitje an loager wal gerakt, je zit e bitje an de flesse ook.
Maar zo herkenbaar, lijkt simpel maar qua melodie que timing qua tekst perfect, tijdloos, en voor de mensen die geen West-Vlaams verstaan ik versta Bob Dylan zijn gemompel de helft van de tijd nog niet maar lees de tekst erbij en leer bij . Leve Flip Kowlier

Dit is imho de beste van Flip Kowlier. Tracks 1 tem 6 zijn van ongekend niveau en boeien me van de eerste noot tot de laatste. Met Floske als persoonlijk hoogtepunt.

Wat ook leuk is, is dat hij verder bouwt aan de relatie van Angelo en Angelique. Deze is gestart op In de Fik (2004) en komt met het tweeluik 1 Maand en Angelique Zingt tot een explosief einde.

Jinzame Vinten is zoals eerder vermeld eerder middelmatig. Maar dan grijpt hij met Pony terug naar je strot. Wat een ontroerend nummer. Detox Danny brul ik altijd met veel plezier mee. Mario is een nummer waarvoor ik heel wat tijd heb nodig gehad om ten volle te appreciëren. Maar instrumentaal past het weer perfect in de plaat. Feit is een mooie afsluiter, met als enige negatief punt dat hij het einde van een prachtig album aankondigt.

Kortom, een machtig album waar hij een prachtige sfeer heeft weten te scheppen waar ik me heel graag in laat onderdompelen.