Soft Machine - Spaced (1996)

Vreselijk, a-muzikaal gedrocht. Van samenhangende klanken is weinig sprake. Wie vond het een goed idee om een geluid op plaat te zetten wat vooral een combinatie lijkt te zijn van bromvliegen en haperende elektrische apparaten. Ik ben serieus naar de kamer van mijn dochter gelopen om te kijken of er niet iets aan stond van haar speelgoed waarvan de batterijen bijna leeg zijn. Tot overmaat van ramp duurt dit toch echt een uur en waagde mijn muziekinstallatie het om dit album nogmaals af te spelen.


Tussenstand:
1. The Soft Machine
2. Volume 2
3. Fourth
4. Land Of Cockayne
5. Six
6. 5
7. Seven
8. Third
9. Softs
10. Rubber Riff
11. Bundles
12. Spaced

Sjemig wat moet deze marathon een kwelling voor je zijn geweest, de reden dat ik er niet aan begin.
Knap dat je je door elk album heen worstelt.
Nog één te gaan, waarschijnlijk een verademing....

Wat wordt de volgende marathon? Motorpsycho? ?

Ik heb weinig met Motorpsycho, dus ik verwacht niet dat die ooit aan de beurt komt.


Het fijne van dit soort albums/marathons is dat je daarna goede platen extra kan waarderen. Om niet al te offtopic te gaan, post ik zo de volgende band in het daarvoor bestemde topic. Moet zeggen dat ik er veel zin in heb om die uit te pluizen. Een album als Spaced hoor ik trouwens eigenlijk liever dan een van de andere van deze band die ik 2,5-3* geef. Niets is zo dodelijk als een nietszeggende plaat. Spaced zal ik nog wel blijven onthouden. Dat kan ik van Softs of Rubber Riff niet zeggen. Een kwelling is het niet hoor. Je moet de ervaring wel op de juiste manier verwerken. Ik kan nu met onderbouwing zeggen waarom Soft Machine niet voor mij bestemd is, plus datgene dat ik hierboven omschreef.

Echt eerlijk is het niet om dit te recenseren, want Spaced is overduidelijk geen album. Wikipedia geeft aan dat het hier om een in 1969 opgenomen soundtrack voor een kunstenaar. Het is geluid. Het zijn geen composities. Het is absoluut de laagst mogelijke score, want het heeft echt niets met daadwerkelijke muziek te maken. Maar iets zegt me alsnog dat het nooit de bedoeling was dat wij het op deze manier hoorden zonder een totaalervaring van beeld en geluid erbij. Dat het echter in mijn mening te verschrikkelijk voor woorden is, moge duidelijk zijn.

Tussenstand:
1. Seven
2. Softs
3. Bundles
4. Volume Two
5. The Soft Machine
6. Fourth
7. Third
8. Land Of Cockayne
9. Six
10. 5
11. Rubber Riff
12. Spaced

Dit is inderdaad allemaal wel erg psychedelisch. Het is overigens naar mijn mening echt wel muziek, alleen niet altijd even boeiende. Misschien dat het interessanter wordt met de beelden erbij. Misschien ook niet.

Hier de officiele informatie van Cuneiform, een waardevol re-issue-label dat helemaal liveconcerten en rariteiten de wereld in schiet. En jazzrock/Canterbury-fan zijn er maar wat blij mee:


Ik heb het nog niet geluisterd, maar het is integraal aangeboden via Bandcamp:
Spaced | Soft Machine | Cuneiform Records - cuneiformrecords.bandcamp.com