Adam Lane Quartet - Buffalo (2007)

Trompettist (Smoker) en saxofonist (Golia) spelen niet op scherp, ze spelen wat op hun gemak het pad van de nummers, wat ervoor zorgt dat ze niet de ganse duur van de nummers weten te boeien (excl. 'Free'). Vooral Lane zelf red de boel een beetje met zijn eigen (fantastische) spel en boeiende composities. Gelukkig is hij hier ook degene rond wie alles draait, de bas is zowat het centerpunt van alle nummers. En je merkt dat hij echt de richting wijst aan zijn collega's hier.

Daarmee verschilt 'Buffalo' toch aardig (in minderwaardige zin) met het "4 Corners" album van datzelfde jaar waarop Broo en Vandermark mee komen blazen. Zij lijken als blazers meer te cirkelen rond de ritmesectie wat voor meer pit en energie zorgt. Niet dat het hier om slechte uitvoeringen gaat, maar het kwaliteitsniveau ligt niet zo hoog als op die vorige plaat.

Ok, kom wat terug op die vorige mening. Sax en ook trompet scheurt toch wel lekker, maar niet altijd to-the-point. Wellicht de reden waarom ik ook vorige keer niet omvergeblazen werd. Maar dat is met een bassolo'tje van Lane's hand snel vergeven.

Ik zal deze ook eens gaan luisteren.. Ik herinner me nog de fascinatie toen ik de eerst keer die 4 corners plaat dit je al aanhaalt hoorde... Ook zeker met het daar gebracht baswerk.. Ben wel benieuwd in hoeverre ik jouw standpunt kan delen en in hoeverre daar daadwerkelijk iets zinnigs over te zeggen valt.. (Naast natuurlijk dat het puur een gevoelskwestie is)..