Dit is een verrassend goed album van Donald Byrd met voornamelijk post bop. Uit 1987, het lijkt eerder 1967 te zijn op Harlem Blues. Het heeft weinig van doen met de jazz-funk uit de jaren zeventig. Op trompet, cornet en flugelhorn horen we bandleider Donald Byrd, sterk op alt saxofoon Kenny GaĆrett, prima op piano Mulgrew Miller, bas: Rufus Reid en drums: Marvin Smith.
Er staat geen minder nummer op dit album. Het begint bluesy met de titelsong, waar de relaxte cornet van Byrd het meeste opvalt. Voyage a Deux is een erg fraaie post bop song. Monk horen we terug bij de start van kant B, met mooie solo's van iedereen op (hard-) bop nummer Blue Monk. Erg fraai is Alter Ego, een hoogtepunt van deze plaat. Een plaat die zeer de moeite waard is.