Cabaret Voltaire - International Language (1993)

Fantastische CD van de heren Kirk en Mallinder !
Zo hoort elektronische muziek te klinken.

Hoeveel mensen in NL zullen dit kennen, vraag ik me af.
De meesten weten gewoon echt niet wat ze missen.

Hoe verhoudt deze plaat zich tot het werk van CV uit hun beginperiode, wijsneus?

Oeps, dat weet ik niet zo goed.
Mijn oudste CV-platen zijn the Crackdown en The Covenant, The Sword & The Arm of the Law. Die zijn in de loop der jaren toch wel wat van hun glans verloren.
De jaren 70 van CV ken ik helemaal niet !

Ik vind de jaren 90-releases van Richard Kirk vaak mooi klinken.
Electronisch, maar niet te zwaar.

Ik ken alleen de eerste 5 reguliere platen en die bevallen me allemaal toch wel goed, maar ik moet ze nog wat vaker horen om mijn vinger erop te kunnen leggen...

Dit is toch wel electronischer als bv Red Mekka
Of misschien ís het niet elektronischer, maar klínkt het zo.

Latere CV releases zijn eigenlijk altijd goed, maar toch vaak wat minder spannend. Ten tijde van The Covenant, The Sward & The Arm of The Lord ( ... Law ? ....) waren de Cabs op z'n funkiest.

Thanks, Dix !
't Moet inderdaad Arm of the Lord zijn.

En misschien moet ik de 80-er jaren relases eens op CD hebben.
Ik heb wel de CD The Sheffield Years 82-90 ( zoiets ), met geremixed werk van the Crackdown, CSA, en enkele singles. Dat klinkt op CD echt supergoed !

Eigenlijk niet te vergelijken, vind ik nu. Het latere werk ben ik mee "opgegroeid"; heerlijk wegluisterende techno/ambient, die je vanuit je luie stoel tot je neemt. Zoals ik al eens eerder schreef, vind ik de sound van Richard Kirk, en dus ook Cabaret Voltaire, in de eerste helft van de jaren 90 erg goed klinken op CD : elektronische, pulserende, lage versnellingshouse; om eens een dwarse omschrijving te gebruiken !

En één van de voordelen ten opzichte van het jaren 80 werk van CV is dat Stephen Mallinder hier niet zingt; dat heb ik altijd het zwakke punt in die tijd gevonden.

Het nog oudere werk, zeg maar uit de tijd dat Chris Watson nog deel uitmaakte van de groep, vergt meer "concentratie", is expirementeler, dreigender, ontoegankelijker, zwaarder op de maag liggend, om er maar eens een paar termen tegen aan te gooien. Onlangs gedeeltelijk leren kennen, en dat viel niet mee !

Ik ben een liefhebber van Cabaret Voltaire uit de eerste helft van de jaren 90 ; dat is ondertussen wel duidelijk. De in die periode uitgebrachte CD's vind ik veel minder "tijdsgebonden", of misschien moet ik zeggen : tijdlozer.

En deze uit 1993 vind ik dan toch de mooiste; ideale kruisbestuiving van ritme en hypnotiserend, het aantal BPM's blijft gereduceerd tot aanvaardbare proporties.