Freedy Johnston - Right Between the Promises (2001)

Een album dat zowel door de pers als door de fans niet echt goed ontvangen is. De oorzaak ligt wellicht in het middengedeelte. Radio for Heartache is een lief banjo-deuntje dat helaas wel alle vaart uit het album haalt. Back to My Machine is het grootste struikelblok; een vreemd en bonkig blues nummer, vergelijkbaar met The Harsh Truth of the Camera Eye op Morrissey's Kill Uncle, in de zin dat het een vrij matig maar lang uitgesponnen nummer op een relatief kort album is. Persoonlijk luister ik nog altijd met veel plezier naar Right Between the Promises. Het is niet bijzonder origineel allemaal, maar gewoon een fijne mix van Amerikaanse middle-of-the-road rock en gevoelige ballads; aan de ene kant de puntige nummers Broken Mirror, Waste Your Time, Love Grows en Anyone, waarbij de electrische gitaar een prominente rol heeft, en aan de andere kant de rustige nummers That's Alright With Me, Arriving on a Train, Save Yourself City Girl en In My Dreams. Al met al verdient het zeker geen onvoldoende. 3,5*