Bonham - The Disregard of Timekeeping (1989)

In deze band speelt o.a. Jason Bonham, de zoon van wijlen John Bonham. Ik heb dit plaatje nog niet gehoord, maar ben wel benieuwd.

Toen ik deze titel zag staan wist ik al van wie het bericht zou zijn . Eerste paar nummers ken ik wel. Wait for you is een degelijke 'hit'. Tja... daar had ik ook wel weer genoeg aan, maar in jouw straatje past het wel denk ik.

Ik hou van veel soorten muziek, maar dit is inderdaad een erg leuke band. Tenminste, afgaande op Wait For You, het enige nummer dat ik van ze ken. Ik denk ook wel dat 't in mijn straatje past Ik ga dit album eens in z'n geheel luisteren.

Geproduceerd door Bob Ezrin is er zelfs een Pink Floyd invloed te horen in het openingsnummer en het laatste stuk van Dreams. Degelijke composities, goed spel, maar helaas ook een schelle zangstem van MacMaster.

Wat Jason Bonham mist is een goeie gitarist. Wait for you is op zich wel een leuke single maar de muziek komt net niet genoeg boven het melodieuze maaiveld uit. Deze Ian Hatton hier verdient zijn centjes inmiddels met het componeren van film en tv muziek (Foyles war). De zanger is inmiddels overleden.

Ja, Dreams is wel het meest sferische, enigszins naar prog neigende nummer op dit album. Al hadden ze dat dat hoorspel-intro (ongetwijfeld op aanraden van producer Bob Ezrin) van mij wel achterwege mogen laten. Hoor ik daar nou gewoon iemand opstaan en z'n tanden poetsen?

Verder is dit naar mijn idee gewoon 'Zep light', oftewel Zep met keyboards. Het drumwerk van Jason Bonham is uitstekend, maar is duidelijk geinspireerd door zijn pa. McMaster doet inderdaad zijn best op zoveel mogelijk op Robert Plant te lijken en ook de riffs zouden Led Zeppelin niet misstaan. Dat niveau halen ze natuurlijk niet, maar deze plaat klinkt toch wel interessant. In de zin dat het best zou kunnen lijken op wat Led Zeppelin gemaakt heeft als ze waren doorgegaan na In through the outdoor. Want dat was de eerste Zep-plaat waarop keyboards en synthesizers prominent te horen waren.

Best een leuk album, maar ik vraag me wel af of ze ooit boven het maaiveld waren uitgekomen als de drummer - en dus de naamgever - niet zo'n bekende achternaam had gehad. Want dan was het gewoon de zoveelste Zep-kloon geweest...

Heb dit album maar weer eens onder het stof vandaan getoverd. Echt héél lang niet gehoord. Na een paar nummers zegt vrouwlief; is dit Robert Plant? En dat is precies waar het mij ook aan doet denken; de solo platen van heer Plant. De stem van McMaster lijkt veel op die van Plant. En niet alleen qua klank. Ook in de zanglijnen klinkt de grote meester meer dan eens door. Wait for you klinkt me bekend in de oren en dat is, als ik hierboven lees dat het een 'hitje' was destijds niet raar. Prima nummer. Maar ook wat daarna komt is zeker het luisteren waard. Ben het wel met gaucho eens dat ik me afvraag of dit ooit boven het maaiveld was uitgekomen als 'de zoon van' er niet in had gezeten maar soit...en bij het grote CBS ook nog!