Bonham - Mad Hatter (1992)

Krachtig album, met behoorlijk wat Led Zeppelin invloeden (want de drummer is de zoon van de beroemde drummer van LZ). Mijn CD heeft een andere hoes dan de hier getoonde.

Je hebt soms van die bands die slechts één, twee of drie albums hebben uitgebracht waarvan het soms echte pareltjes zijn, zoals bijvoorbeeld HSAS (Throught the fire), Badlands of Blue Murder. Deze band is er ook één van: Bonham. De naam is afkomstig van Jason Bonham, de drummer en zoon van wijlen John Bonham. Waar kennen we Jason ook van? Van de Led Zeppelin tribute tours maar ook van het inmiddels ter ziele gegaan geweldige Black Country Communiun.
De muziek van Bonham is te vergelijken met Led Zeppelin, wellicht wat harder qua muziek.
Dit album uit 1992 druipt van de kwaliteit: naast Bonham spelen er mee Daniél Macmaster (zang), John Smithson (bas, keyboards) en Ian Hatton (gitaar). Onbekenden dus, maar ze verstaan allemaal hun vak! De zang klinkt erg prettig, het drumwerk is dik ok, evenals het bij tijd en wijle spetterende gitaarwerk.
Alle nummers op de plaat zijn goed m.u.v. het zwakke Backdoor. Absolute pareltjes zijn het Change of a season, The Storm en Ride on a Dream.
Al met al geef ik dit album 4 sterren.

The Storm is een echte kraker. Ledzep met keyboards.

Je hebt van die albums welke je bezit maar geen 20 jaar hebt aangeraakt en dan het moment dat je de keuze maakt om weer te beluisteren. In mijn geval, nu, Mad Hatter van Bonham. Een schitterend album met goede songs en uitstekende muzikanten en de komende tijd ga ik deze eens vaker luisteren. Gaat niet weer 20 jaar duren, want dan ben ik bijna 80, maar fijn om zo'n fijn album te herontdekken in je eigen verzameling.

Het album kwam ook uit in een jaar waar het muzieklandschap onherstelbaar zou wijzigen. Gelukkig telt dat allemaal niet meer en valt er stiekem toch weer wat te herontdekken. Ik vraag me dan ook hardop af waar mijn CD van Bonham is gebleven.

Wat constanter als hun debuut.