Angel Dust - Bleed (1999)

Goddelijk album. Het titel nummer is ongelooflijk stevig, hard, goed, ... Zeker een top 10 best power metal song waardig.

Inderdaad sterke opener (die aan Savatage doet denken), maar de 8 nummers die volgen zijn beduidend minder sterk.

Na weer een beluistering wil ik daar toch aan toevoegen dat ook de andere nummers weer dik in orde zijn.

Angel Dust heeft toch een aparte geschiedenis. Begonnen met thrash/speed metal in '86 om vervolgens twee jaar later met een nieuwe zanger veel gas terug te nemen en meer melodie te gebruiken op To Dust You Will Decay. Daarna 10 jaar stilte. Dan pas keren ze geweldig terug met alweer een nieuwe zanger op Border of Reality. Niet alleen de line-up is drastisch verandert (met nog maar twee oorspronkelijke leden) maar ook de muziekstijl, nu moderne power metal met toevoeging van een extra instrument, keyboards.

En dan dit album, Bleed. Hier doet men het weer wat rustiger aan. De toetsen worden vaak als piano ingezet waardoor Savatage ten tijde van Gutter Ballet in herinnering komt.

De twee volgende albums zijn weer een pak steviger. De (voorlopig) laatste neigt zelfs naar thrash. Maar daarna, van 2002 tot nu, weer 10 jaar stilte. Hopelijk is dit weer stilte voor de storm, want een ding hebben alle albums gemeen; kwaliteit.

Geweldig album met epische power metal, maar dan symfonischer, groovier, zwaarder. Mooie geharmoniseerde zanglijnen, vooral op Follow Me, prachtige power ballad. Addicted to Serenity is niet alleen een mooie titel, maar de melodielijnen zijn ook nog fenomenaal, kippenvel. Geen slecht nummer op deze sterke plaat. De band blijft misschien iets voor de fijnproever en daartoe reken ik me graag.