Scorpions - Acoustica (2001)

GEWELDIG!!!!!

prima acoustische cd van de scorpions bijbehorende dvd is ook aanbevelens waardig

Door deze DVD ben ik accuut fan geworden en heb in 2 maanden tijd 3 DVD's, 7 LP's en 16 CD's van ze gekocht. Een absolute klasse DVD waarvoor je zeker geen fanatieke Scorpions fan hoeft te zijn. Ziet er prachtig uit, zeer professioneel, uitmuntend gespeeld, emotionele nummers, mooie melodielijnen.

Deze vandaag nog even gedraaid,maar ik vind dit een erg goede acoustische cd van deze band.Er zijn ook wel bands die acoustisch beslist niet uit de verf komen(Korn bijvoorbeeld)maar deze plaat kan ik zo af en toe toch wel even lekker beluisteren,want Scorpions komen unplugged ook erg goed uit de verf vind ik,en dan met name de ballades vind ik hierop zeer sterk.

Ik ben niet zo'n fan van deze Duitsers, maar deze acoustische set is toch niet slecht; De cover van Kansas' Dust in the Wind is wel geslaagd.

***1/2

Vind je de live platen van Scorpions als Tokyo Tapes en World Wide Live ook niet geweldig dan Patrick?

Euh... die ken ik niet, ricardo, echt niet, helaas of niet helaas ??

Tja die keuze ligt bij jou.Ik vind met name Tokyo Tapes 1 van de beste live albums uit de jaren 70,en hoort bij mij zeker bij de beste 25 live albums uit de jaren 70.World Wide Live is ook goed,alleen vind ik dat daar het gitaargeluid er bijna niet in is te horen.De nummers en de energiekheid zijn wel ok alleen nogmaals het gitaargeluid valt wat in het niet vind ik.Tokyo Tapes vind ik gewoon nog stukken beter dan deze acoustische live plaat van Scorpions.

Heb hier de dvd van, mooie muziek en toch rockend.
Vooral de ballads komen mooi uit met de akoestische instrumenten.

Niet echt fantastisch vind ik, ik hoor de Scorpions liever met electrische gitaren dan acoustisch.
Geen slechte nummers maar het klinkt allemaal wat flauw en de nummers komen zo niet op gang.
En dan zou je denken dat nummers als Send me an Angel en Wind of Change wel goed zouden klinken maar dat valt ook tegen. Dust in the Wind vind ik wel heel sterk.

met 1 ster?

Prachtige acoustische plaat van Scorpions, van de rock bands samen met The Naked albums van Golden Earring wel 1 van mijn favoriete acoustische platen denk ik.

Teveel tierlantijntjes naar mijn mening. Of het in een soberder vorm meer in de smaak was gevallen, dus zonder achtergrondzangeressen, keyboard en cello? Geen idee. Het klinkt allemaal wel oke maar ik hoor 'Scorpions' vele malen liever electrisch.

Dit deden een Alice In Chains, Neil Young, Nirvana, Golden Earring toch veel beter.

De platen die jij hierboven benoemd zijn ook mijn favorieten hoor, alleen wil ik dat nog aanvullen met deze plaat die mijn goedkeuring zeker heeft, en voor mij ook 1 van de beteren zijn. als ik naar acoustische rock albums luister, dan heb ik met name deze, The Naked Truth en Massey Hall van Neil Young vaak erin. die van Nirvana en Alice In Chains heb ik org in mijn bezit, maar die vallen toch minder goed bij mij, al weet ik wel dat het ook toppers zijn. ik weet ook dat dit objectief gezien misschien een wat mindere acoustische plaat is, alleen het gevoel wat ik erbij heb en hoe ik het beleef vind ik het voor mij wel een topper, en daar het het nu eenmaal om.

Ik heb deze op DVD. Een aangenaam en mooi concert, maar doordat de band nu akoestisch speelt vallen de vocale beperkingen van Klaus Meine helaas extra op. Tease Me, Please Me en de Queen cover Love of My Life zijn niet geslaagd, maar verder is alles toch vrij goed.

Deze staat in je top 10, en je vind hem geweldig, maar toch geef je hem een 1? Het moet niet gekker worden...

Schitterend album! Prachtig uitgevoerde songs. De dvd is trouwens superieur! Dikke 5 sterren!!

Perfecte plaat op zijn minst op zijn gebied onovertroffen 5 sterren +

Op de dag dat Slayer 'unplugged' gaat, hang ik mijn metalheart aan de wilgen. Gelukkig zal dat nooit gebeuren, het is geen Metallica of Scorpions per slot van rekening.

Prettige muziek om eens uit het dagelijks leven weg te dromen.

Scorpions -- Holiday [[ Official Live Video ]] - YouTube

Nou vind ik Wind of change al een drolle nummer maar van Dust in the wind ga ik spontaan uit al mn lichaams openingen liggen lekken wat een bagger zeg

Die covers hoefden van mij ook niet zo. Drive is op zich wel mooi, maar stelt weinig voor zonder de mysterieuze synthaankleding van het origineel. Wind Of Change is een beetje dreinerig maar vind ik wel passen in deze setting. Ik heb er geen hekel aan.

Het is een beetje een intieme setting; één of andere club ergens in Portugal. Er is ook een dvd'tje van. Dat geeft wel wat sjeu aan huiskamerversies van Rock You Like A Hurricane of het immer geweldige The Zoo.

Still Loving You komt live nooit uit de verf. Helaas. De studioversie is prachtig maar op de planken is het altijd gejaagd of gewoon helemaal niet gelukt. Deze hangt er tussenin maar ik vind Holiday en Always Somewhere beter gelukt.

Verder vind ik Acoustica een hele sfeervolle unpluggedsessie. Scorpions heeft voldoende songs op het repertoire die zich hier uitstekend voor lenen. Waarvan akte.

Ik ben niet zo gek op die unplugged CD's. Ook dat gedoe met grote koren kan mij niet zo snel bekoren. Deze CD is echter wel een van de beteren. Dat komt eigenlijk omdat het allemaal toch nog wel redelijk straks klinkt.

Een collega gaf me deze dvd. Wat een ontzettend slappe hap vind ik dit. Scorpions had altijd wel een melige kant maar in contrast met stevige hardrock had ik daar nooit een probleem mee. Integendeel.

Hier is alle fut eruit. De nummers zijn verworden tot krachteloze meezingers. Het ergst vind ik hoe het eigen Holiday verkracht is tot een flauw latin-feestnummertje. Weg met die mooie melancholie.

Een gemiste kans. In plaats van extra intimiteit te creëren door nummers in mineur te spelen en langer uit te spinnen, worden ze gekortwiekt en/of met een ongepaste tamtam uit de lucht gemept.

Ik vind het juist een erg levendig en rockend album geworden, zeker voor een acoustische plaat. Meestal vind ik acoustische albums te tam klinken, maar deze mag ik graag opzetten.

Scorpions is er de band niet na om intieme en (te) rustige nummers al is het acoustisch te maken.

Prima plaat waar ze beslist goed uit de verf komen!

Vandaag de cd eens opgezet en het is inderdaad niet zo vreselijk als ik in mijn vorige bericht weergeef. Behalve dan het nummer Holiday. Dat wil ik nooit meer horen in deze versie.

Maar gelukkig heb ik de dvd niet weggesmeten.

Samen met Comeblack in een duopack voor nog geen 10 euro kon ik niet aan de verleiding weerstaan. En hoewel ik de albums niet fantastisch vind heb ik er nooit spijt van gehad. Beide ervaar ik als leuke feestjes die nostalgisch terugblikken op hun beste tijd. De gewone studioalbums na Crazy World boeien mij niet.

Op zich vind ik Acoustica op zijn tijd wel prettig. Nogmaals, het is erg vriendelijk en lijkt wel gemaakt voor Skyradio. De nadruk ligt dan ook op de ballades. Soms frons ik wel wat als ik naar de uitbundige aanpak van Holiday of Catch Your Train luister maar aan de andere kant vind ik het ook wel weer aardig dat er wat gespeeld wordt met de aankleding. Wind Of Change start bijna als een meedeiner van Benny Neyman met dat Griekse gejengel. En The Zoo doet vanwege het orgelgebruik erg denken aan Black Velvet van Alannah Myles.

Bij veel andere bands heb bij vergelijkbare pogingen de bijl er al hard ingeslagen maar om onverklaarbare redenen kan ik dit toch tot het einde uitstaan. Heel apart.

Natuurlijk valt dit in een goddeloze leegte als je het afzet tegen Animal Magnetism, Lovedrive en Blackout. Niettemin erg aardig gebracht.