Saâda Bonaire - Saâda Bonaire (2013)

Geweldige Neue Deutsche Welle-plaat dit. Muziek stamt al uit begin jaren '80, maar bleef toen op de plank liggen. Bijzonder project ook wel van een Duitse club-dj, twee modellen als zangeres en een begeleidingsband die bestaat uit zo'n 20 Koerdische immigranten. Dance dekt niet helemaal de lading, maar genres schieten hier sowieso wat te kort. Ik hoor dub, synthpop, new wave, wereldmuziek... je zou het met wat goede wil een mix tussen Soft Cell en Peaking Lights kunnen noemen. Mijn favorieten zijn vooralsnog de destijds wel uitgebrachte single You Could Be More As You Are en de wat meer uptempo electro van The Facts.

Heeft wel wat weg van Tuxedomoon, heel herkenbare 80s kenmerken. Echt goed vind ik eigenlijk alleen de eerste 2 nummers de rest is leuk voor een late retro avond vanwege de loomheid van vele nummers inclusief echoënde sax. Wel leuk gedacht met die Midden-Oosten invloeden.

In elk nummer herken ik wel stukjes die 'geleend' zijn uit andere nummers waardoor het enerzijds een feest der herkenning is en anderzijds doet verlangen naar die originelen. Meer dan 3x kan ik niet naar dit album luisteren. De eerste 3 nummers zijn het beste te pruimen, de teksten in de rest van de nummers kunnen me weinig boeien.

De melodielijn van Your Touch is nog geleend voor een bekende Duitse après-ski-knaller

Markus Becker - Das rote Pferd - YouTube

You Could Be More As You Are ook laatst ontdekt. Heel mooi plaatje, ik dacht eerder aan Sade uit de woestijn

Ik vind dit nu eens echt goed. Besteld op vinyl

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Saâda Bonaire - Saâda Bonaire (2013) - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Saâda Bonaire - Saâda Bonaire (2013)
Het unieke experiment van de Duitse band Saâda Bonaire mislukte in de eerste helft van de jaren 80 volledig, maar de destijds niet uitgebrachte opnamen laten horen dat het in muzikaal opzicht zeer geslaagd was

Wat voor muziek krijg je als je een Duitse DJ opsluit met twee modellen en een uit Koerdische vluchtelingen bestaande band. Het zal verschillen over de tijd, maar in de hoogtijdagen van de Neue Deutsche Welle leverde het de muziek op die is te horen op het titelloze debuutalbum van Saâda Bonaire. Het is muziek met een bijna onwaarschijnlijk bonte mix aan invloeden, maar op een of andere manier combineerden al deze invloeden prachtig. Het debuutalbum van Saâda Bonaire is in veel opzichten een typisch jaren 80 album, maar een album als het eerste album van Saâda Bonaire werd destijds niet gemaakt. En zou ook later niet worden gemaakt. De bij elkaar geraapte opnames zijn niet allemaal even goed, maar als geheel is het een fascinerend album.

Tussen de reissues van deze week vond ik een album van de Duitse band Saâda Bonaire. Het is een naam die bij mij eerlijk gezegd geen belletje deed rinkelen en dat is ook niet zo gek, want de nu uitgebrachte muziek stamt uit het West-Duitsland van de vroege jaren 80 en was destijds niet erg succesvol.

Saâda Bonaire werd aan het begin van de jaren 80 in Bremen geformeerd door de Duitse DJ Ralf Behrendt. Voor zijn project rekruteerde hij eerst twee goed uitziende modellen c.q. zangeressen, waarna de rest van de uit de kluiten gewassen band uit een opvangcentrum voor Koerdische vluchtelingen werd geplukt.

De platenmaatschappij EMI zag wel wat in de band met de bijzondere samenstelling en huurde de Kraftwerk studio van Conny Plank in Keulen af, waar Saâda Bonaire werd bijgestaan door de Britse producer Dennis Bovell, die eerder had gewerkt met The Pop Group en The Slits. Na een single vond EMI de muziek van Saâda Bonaire echter toch wat te obscuur en verdwenen de opnamen van de band op de plank.

Het titelloze debuutalbum van de band verscheen uiteindelijk in 2013 op cd en nu dan ook op vinyl. Saâda Bonaire was ook in de jaren 90 nog actief, wat is te horen op het in 2022 uitgebrachte album 1992. Het is een dat deels dezelfde invloeden bevat als het jaren 80 werk van de band, maar de magie ontbreekt volledig op de wat mij betreft wat platte dansmuziek op 1992.

Het titelloze debuutalbum van Saâda Bonaire is echter van een heel ander kaliber. Op dit album smeedt de band uit Bremen op unieke wijze nogal uiteenlopende invloeden aan elkaar. De muziek van Saâda Bonaire laat zich op het debuutalbum van de band beïnvloeden door de elektronische Duitse popmuziek uit de jaren 70, door de zwoele eurodisco van Amanda Lear, door de Britse synthpop uit de jaren 80, door de op dat moment ook populaire dub en door de Duitse muziek die aan het eind van de jaren 70 en het begin van de jaren 80 in het hokje Neue Deutsche Welle werd geduwd. En alsof het nog niet genoeg was werd de muziek van de band deels gemaakt door een Koerdische band, die ook flink wat van de eigen culturele bagage achter liet op het album.

Het levert een krankzinnige mix van invloeden op, die verrassend goed uitwerkt. De wat minimalistische elektronica en de invloeden uit de Neue Deutsche Welle op het album worden fraai aangevuld door de bijzondere klanken van de Koerdische muzikanten en hun snareninstrumenten, waarna wat kitscherige wolken 80s synths het album weer een andere kant op duwen.

De twee zangeressen van de band werden waarschijnlijk niet alleen geselecteerd op hun zangkwaliteiten, maar de deels gesproken teksten met een vet Duits accent hebben wel wat en doen niet alleen aan Amanda Lear denken maar ook aan Grace Jones. Het draagt allemaal bij aan het unieke karakter van de muziek van de Duitse band.

De muziek van Saâda Bonaire had in de eerste helft van de jaren 80 een veel beter lot verdient, maar ook veertig jaar later klinkt de muziek van de band nog verrassend fris al hoor je wel dat de muziek van Saâda Bonaire uit een ander muzikaal universum komt en dat de muziek van de band flink wisselt in kwaliteit. Zonder de reissue van deze week was ik de band uit Bremen waarschijnlijk nooit op het spoor gekomen, maar ik ben absoluut blij met de wat verlate kennismaking met de muziek van het bijzondere Saâda Bonaire. Erwin Zijleman