David Julyan - Insomnia (2002)

Julyan is een geval apart. Zijn stijl en kwaliteiten werde bevestigd met Memento. Insomnia is er eentje om nooit bij in slaap te vallen. Nolan stond erop dat er geen temp track aan te pas zou komen, vandaar dat Julyan in een vroeg stadium er al bij was. Zijn stijl is uniek te noemen, misschien wel de vergelijking met Angelo Badalamenti waard (Twin Peaks, ook toevallig door de locatie daarin gebruikt). Donker van aard, met elektronische samples en een sound wat onterecht aanvoelt als een en al elektronische klanken. Een orkest van over de 50 leden werden ingezet. Zijn stijl is overwegend een combinatie van de violen, de (ongebruikelijke) elektronische samples en een koor wat perfect aansluit bij het geheel. De underscore is overwegend ingetogen, vaak vertrouwend op de violen. Diezelfde violen roepen de emotie op, niet altijd, maar vormen het hart. Julyan vertaald Alaska en zijn schoonheid prachtig. Des de verder de score vordert, des te grimmiger het wordt. ''Fog'' is uniek in de ongebruikelijke vorming van suspense, hier breekt een geweldige elektronische percussie door. ''Walter’s Lake House” valt op door de opbouw van lichte percussie en lichte vioolgeluiden, overgaand in paukslagen met elektronica op de achtergrond. De laatste track is een suite waar de thema's van Dormer, Finch, de corruptie, de schoonheid van Alaska bij elkaar komen, misschien nog wel de beste track. 4.5 sterren

Voor uitgebreidere recensie: link

Onbegrijpelijk waarom ik deze niet ooit meteen op de 5 sterren heb gezet, maar dit is gewoonweg een geweldige Julyan score. Van de week een keer een marathon luisternacht gehad met Following, Memento en Insomnia achter elkaar; over een grote meeslepende droom gesproken.

Link was trouwens foutief. Dit is de goede: link