Woods of Desolation - As the Stars (2014)

Ah, dit is weer een plaat die ik in de gaten ga houden! 'Torn Beyond Reason' zal moeilijk te overtreffen zijn (dat zou betekenen dat dit album al in de buurt van de 5 sterren moet komen), maar ik kijk er reikhalzend naar uit, tuurlijk!

D. heeft de hulp gekregen van onder andere drummer Vlad van het Oekraïense Drudkh, en dat is toch wel één van mijn favoriete black metal bands.

Ik kijk hier reikhalzend naar uit. "Torn Beyond Reason" hoort zo ongeveer bij het beste wat het genre te bieden heeft. Het zal inderdaad erg moeilijk zijn om deze plaat te overtreffen.

"This Autumn Light" klinkt alweer erg sterk als je het mij vraagt: YouTube - Woods of Desolation - This Autumn Light (2014 - New Song)

Nu al volledig te streamen via Stereogum!

De temperatuur begint langzaam wat te zakken en nu, ruim een maand na het begin van de astronomische winter, lijkt de "echte winter" op de deurmat te staan. Een betere periode om deze nieuwe Woods of Desolation plaat te beluisteren is er haast niet.
WoD is naar mijn mening zo'n beetje het beste wat de depressieve/"winterse" Black Metal tak te bieden heeft. Het gure gitaarwerk zorgt voor een wat ik "winterse sfeer" noem. Niet de meest hoopvolle muziek dus en je moet er dan ook echt voor in de "mood" zijn om het te kunnen waarderen.
De vocalen van D. klinken lekker rauw en staan goed in de mix tussen al dat gitaar- en drumgeweld. D. is er prima in geslaagd om de stijl en sfeer van Torn Beyond Reason door te zetten zonder dat het saai of als "teveel van hetzelfde" gaat klinken. De korte speelduur werkt hier misschien ook wel in mee. Het zorgt er namelijk voor dat dit een plaatje is die je gemakkelijk opzet.
"Favorieten" zijn voor nu opener "Like Falling Leaves", "This Autumn Light" en afsluiter "Ad Infinitum".
Nu al een jaartopper die waarschijnlijk wederom zal inslaan als een bom. Zeer aan te raden voor de liefhebbers van de voorgaande plaat en werk van Austere, Heretoir, enz.

Dit klinkt wederom erg sterk, zo op het eerste gehoor. Het ligt wel in de lijn van hetgeen ik verwachtte (en borduurt dus voort op de voorganger), maar gaat nergens inspiratieloos klinken. Het is vooral weer erg intens.

Gelukkig, er is leven na Alcest.

2013, met voor mij enkele monumentale metal releases in de vorm van Sunbather en Silver Tongue, ligt nog maar nauwelijks achter ons en de Australische hipster blackies van Woods of Desolation leveren met As the Stars meteen één van de juweeltjes van 2014 af.

Bezwerende black metal met shoegaze (oude Alcest) en post-rock (Explosions in the Sky) invloeden, die best wel iets weg heeft van Sunbather, maar toch veel rauwer klinkt.

Iedereen die Shelter (een beetje) tegen vind vallen en het machtige Sunbather aanbidt, zou deze schijf eens uit moeten proberen!

Prachtige plaat met gouden melodieën. Meer zeg ik er na twee luisterbeurten niet over, maar een hoge beoordeling zit er zeker in.

Ad Infinitum klinkt trouwens als echt als Alcest ten tijde van Souvenirs D'un Autre Monde, dat is een compliment.

Jaja ik ga hem al luisteren jongens
Met zo'n berichten kan ik moeilijk achterblijven. Op het eerste gehoor erg prachtige nummers, maar de productie bevalt me wat minder.
De vergelijkingen met Alcest en Agalloch gaan zeker op en qua niveau lijkt het er ook weinig voor onder te doen.

Woods of Desolation zit ook veel meer in de black metal hoek dan waar Alcest zat en Deafheaven toch nog meer de shoegaze kant op neigt. Met als uitzondering het geniale Ad Infinitum waar de band, zoals Don Cappuccino als schreef, wel heel erg de Alcest kant op gaat, voor het eerst écht gas terug neemt en je ook die typische "uitwaaierende" gitaren hoort.

Mocht je dit album al ergens op het net tegen komen, wees dan op je hoede:

“IMPORTANT! An inferior quality stolen version of “As The Stars” has been illegally uploaded along with fake (stolen) artwork to Itunes by someone not connected to the label or WOD. Action is being taken against this thief as I type this. If you have purchased this version, you are advised to lodge a complaint to Itunes immediately and demand a full refund. THIS IS UNACCEPTABLE! I repeat: The ONLY digital versions are available via woodsofdesolation.bandcamp.com – DO NOT SUPPORT THESE CRIMINALS! / D.”

Wauw, wat een hoes!

Lees mijn recensie van As The Stars op Zware Metalen.

Woods of Desolation wist met het fenomenale Torn Beyond Reason een euforische recensie van Bart Alfvoet en een tweede plaats in de Zware Metalen-jaarlijst van 2011 te behalen. Dat de verwachtingen voor As The Stars hoog liggen is dus overduidelijk, D. heeft in ieder geval een volledige nieuwe groep muzikanten bijeen gebracht voor deze plaat. De drumvellen werden beroerd door Vlad, ook wel bekend van Drudkh...

Goeie review, Mike, ik ben het op meerdere punten met je eens. Alleen zou deze voor mij persoonlijk de vorige wel 'ns kunnen gaan overtreffen. Ik vond de vocalen op 'Torn Beyond Reason' al geweldig, maar die van Old graven zo mogelijk nog dieper. Ook de songs zitten weer fantastisch in mekaar, en het halfuur muziek is in feite een verademing; het moeten niet altijd giganten van een vol uur of meer zijn.

Weergaloos album, en voorlopig met kop en schouders de beste plaat van 2014. Dat is natuurlijk relatief..

Een meer uitgebreide mening volgt nog, 4,5 sterren kan ik alvast uitdelen!

Beter nog dan het vorige deel, al zit dat hem vooral in het gitaarwerk (wat een prachtmelodieën komen er voorbij!). Toch jammer dat die vocalist van Torn Beyond Reason het niet meer doet, die klonk zo fantastisch ijzig. Ligt het trouwens aan mij, of is dit een stuk minder donker dan de vorige? Kan ook aan mij liggen hoor, want die heb ik al een tijdje niet meer gehoord.

Poeh die tweede helft van Ad Infinitum, fantastische climax zeg. Alleen daarom al verdient dit album meer aandacht.

Blijft een prachtige plaat dit zeg. Ook bij zomer en zon werkt deze euforica met grafstem perfect. Kippenvel van alle opwaartse, hemelopensplijtende gitaarlijnen......Ook maar eens het oude werk checken dan.

Prachtig stukje (neo) black metal van de Aussies, mijn 4* is wat laag want deze plaat is nogal een vaste waarde op mijn mp3 aan het worden.

Nummer 1 geworden in mijn top 10 van dit jaar.

Na alle positieve berichten bij dit album vind ik As the Stars toch een beetje teleurstellend. Voor mij klinkt dit album als een poging om het melodieuze van de eerste Alcest te combineren met de intensiteit van traditionele black metal. Die poging lukt maar half, naar mijn gevoel omdat Alcest juist zo’n indruk maakte omdat het een erg verzorgde plaat is, met van die vederlichte zang. Dat idee gaat hier wat verloren in de muur van geluid. De zang op As the Stars is niet slecht, maar ook niet het beste wat ik ooit gehoord heb. Grootste probleem is dat de leadgitaar vaak klinkt alsof hij los staat van de rest van de muziek, en ergens alleen een beetje rondjengelt en hoge tonen rondstrooit.
Het album wordt nergens echt slecht, maar ik had hier veel meer van verwacht.

Om te janken zo mooi. In mijn hoofd omschrijf ik deze muziek altijd als een soort Coldplay meets black metal. Uiteraard bedoel ik dan de Coldplay uit de zeroes, en niet de meer RnB-infused pop van de latere albums - geen oordeel over de kwaliteit daarover overigens. Prachtige melodieën met een poppy tintje, overladen met de grauwheid van een black metal productie en arrangement. Wat een sfeer.

Torn Beyond Reason kende ik al en vond ik een geweldig atmosferisch, meeslepend en episch blackmetalwerkstuk. As the Stars doet daar tot mijn opluchting nauwelijks voor onder, wat heet: kwalitatief kan het zich zeker meten met haar uitstekende voorganger. Heerlijk! Ik sluit me volledig aan bij alle positieve bewierokingen van hierboven. Erg fijne muziek om deze donkere en koude dagen mee door te komen.