Don Covay - Mercy! (1965)

Sterke soulplaat van een artieste die nog vele moeten ontdekken hier. Don Covay heeft een bijzonder aangenaam stemgeluid en dit is de echte soul.

Redelijk album.
Zijn muziek ligt me niet echt. Het is niet slecht maar echt boeien kan het me nergens. Vooral de tracks in het begin van de cd kunnen mijn aandacht niet vasthouden. Daarna komen er nog wel een paar fijne nummertjes langs..

Aangenaam is hier het woord wel. Geen hoogvlieger, maar wel een stijlvolle laagvlieger...

Mercy, Mercy; een van de eerste platen waar ene J Hendrix - onder de naam „Jimmy James“ - te horen is.
Een grote invloed ook van Mick Jagger dunkt me, al lees ik daar nooit over in interviews, biografie's e.d.

Zijn volgende plaat See-Saw (1966) vind ik een stuk beter en zeker wel een hoogvlieger

Wat mij betreft hadden ze het op deze plaat beter mono kunnen laten want wat ze hier met de stereo hebben gedaan slaat nergens op.

Dat zijn ware woorden, over die opvolger!

Mercy Mercy is niet voor niks één van zijn grootste hits.
1. Mercy, Mercy – er zijn heel veel versies van, maar dit is voor mij toch wel de enige echte.
2. I’ll Be Satisfied – er zit een fijne swing in dit nummer. Helemaal stilzitten is lastig, maar uit je dak ga je ook net niet.
3. Come On In – en hier gaan we dus wel helemaal los. Stilzitten is niet mogelijk.
4. Can’t Stay Away – lekker loom en bluesy nummer
5. Can’t Fight it Baby – wat liever en rustiger nummer
6. You’re Good for Me – een ballad met blues, met meer dan genoeg passie
7. Take This Hurt Off Me – lekker funky en swingend
8. Daddy Loves Baby – de liefde verklaren met een randje
9. Come See About Me – vooral in de zang erg fijn
10. You Must Believe Me – valt eigenlijk niet zo op
11. Please Don’t Let Me Know – wat vuiger en bluesy. Fijn nummer
12. Just Because – afsluiten met een ballad

(bron: Opus de Soul)

Ik zie op 36 in de 100 Greatest Albums of 1965 dit album staan.
Ik heb daar nog nooit van gehoord. Het album staat ook niet genoteerd in BestEverAlbums
Ik beluister het album op Spotify en ..
ik hoor een zanger die Mick Jagger probeert te imiteren. Ook als dat onbewust is ga je vergelijken, Dat imiteren lukt niet echt. Wat bij Jagger vanzelf lijkt te gaan klinkt hier wat namaak. Ook de achtergrondzang is niet echt geweldig. Kortom: de songs zijn nog best wel aardig, de uitvoering heel matig. Nee, dit is geen album voor mij.
2,5*

Nou nee, het was andersom jorro.

Inderdaad een van de artiesten waarop Jagger zijn zangstijl geënt heeft. Op de Stones' Out of Our Heads staat nog een prima cover van Mercy, Mercy.

Goede songwriter sowieso, met name Take This Hurt Off Me is geweldig. Later nog gecoverd door o.a. de Small Faces. Die Britten wisten wel waar ze moesten zijn voor de betere rhythm & blues.