An Autumn for Crippled Children - Try Not to Destroy Everything You Love (2013)

Dit project brengt inmiddels ieder jaar wel een langspeler uit en ik moet eerlijk toegeven dat het mij nog steeds bevalt.
Een bevreemdende, experimentele vorm van Black Metal, zo zou ik deze muziek kunnen omschrijven. "Autumn Again" begint met een haast post-punk achtige vibe terwijl "Never Complete" als een ijskoude winterse storm door de speakers heen blaast.
Intrigerende, haast surrealistische muziek die mijn aandacht vastgrijpt en niet meer loslaat.
Lang niet voor iedereen weggelegd, maar ik vind het erg mooi.

Lees mijn recensie van Try Not To Destroy Everything You Love op Zware Metalen.

Blackmetal blijft een subgenre dat voor veel discussie zorgt, nu vanwege het feit dat er veel “blackgaze”-groepen zijn, bands die blackmetal met shoegaze vermengen. Een band die daar al sinds 2008 mee bezig is, is het Nederlandse An Autumn For Crippled Children...

Mijn eerste kennismaking met deze band en om maar meteen met de deur in huis te vallen: wat een geweldige band is dit zeg! Melancholische black/new wave/postpunk/shoegaze met een wel erg hoog originaliteitsniveau. Deafheaven meets The Cure, maar dan net niet, dit moet je echt zelf even ervaren. Uitschieter van dit album is voor mij Hearts of Light, waar de kwaliteit m.i. echt achterlijk hoog ligt.

Geen kritiek? Jawel hoor, wat mij betreft had de productie wat helderder gemogen en wat minder "breierig" mogen zijn. Daarom trek ik 1,5 af van de totaalscore.