Venom - The Singles '80-'86 (1986)

Wat was het? Death metal? Dark metal? Trash metal? Speed metal? Er bestonden neigingen toen om 'herrie' te categoriseren. Daar kwam men niet echt helemaal uit. En volgens mij is Venom zowel speed trash als death, maar enfin. Eens behoorde deze band tot m'n favoriete metalbands. Nog steeds vind ik het wel lekker klinken, maar krijg tegenwoordig een beetje de 'hikkups' van al dat dood, satan, hell en weet ik wat allemaal. Venom heeft daar ook zo'n handje van. Toch kon ik het niet laten om deze cd aan te schaffen. Het blijft per slot van rekening lekker hakwerk, en hoewel het er weer zo 1 is, moet ik kwijt dat ik 'Seven gates of hell' (qua muziek) waanzinnig vind.
Muzikaal geef ik het album een 3,5, lyricaal zonder twijfel een 1. Komt uit op een gem. van 2,25, positief : 2,5

Volgens mij behoort het tot de 1e generatie Black metal.

Het is mijns inziens gewoon NWOBHM maar dan net een tandje sneller en met extra "duistere" teksten. Nu klinken die misschien belachelijk, maar destijds had het toch wel een behoorlijke impact kan ik me zo voorstellen. Thematisch gezien het begin van de black metal, muzikaal gezien nog niet echt.

Deze singleverzameling is toch wel een aardige aanvulling op de eerste roemruchte albums van de band. Het gaat hier in veel gevallen om nummers die niet op de oorspronkelijke reguliere albums zijn terug te vinden. En toch hebben deze nummers dezelfde kwaliteit.
Sterker nog, ik denk dat nummers als Bloodlust, In Nomine Sathanas en het sinistere Seven Gates Of Hell onmisbaar zijn in de Venomcollectie.

Hoewel het een hele oude post is, ben ik het erg met HammerHead eens dat Venom een opgefokte vorm van NWOBHM speelt. Het heeft invloed gehad op de latere black en deathmetal maar dat is het in het geheel niet.

Zelfs een prima aanvulling op de studioplaten. Venom had meestal wel wat leuks te bieden op die singles van hun, al gold dit in 1987 al als verouderd op het schoolplein. Kon me niets schelen; mag het nog altijd graag horen. Hun hoogtepunt was die maxi-single met Warhead, Lady Lust en Seven Gates of Hell. Het schijnt dat de fans destijds niet blij waren met Manitou omdat er melodie in zat,
Zo goed zijn achteraf gezien de nummers Die Hard en acid queen nou ook weer niet. Die Hard klinkt te standaard en de bak herrie van Acid Queen is ook maar middelmatig.
Dan is de herrie beter uitgewerkt in Dead of the Nite. Bursting out is hier ook een topnummer, ik hoor het ook liever dan Bloodlust. (hun grote klassieker.) Leuke muziek. Had het vroeger op tape, nu valt het wel op de Venom remasters te vinden. Die serie valt wel geslaagd te noemen.

Ik vind dit overzichtsschijfje met singles dus fijner dan hun albums; de nummers/singles hierop zijn bijzonder rauw. Bursting Out, Acid Queen...zoals ik Venom het liefst hoor! De muziek? die Venom produceerde had men volgens mij van Motörhead en verder Crustpunk vandaan; het image is ontsproten min of meer bij Kiss en Alice Cooper, maar Venom was opener en brutaler met alles rondom Satanisme en de Duivel bezig. Inderdaad, weet ik ook nog heel goed...midden jaren 80 was Venom oud, en Metallica en Slayer waren de nieuwe jonge honden zeg maar die het beter konden, maar bovenal: sneller en harder! Maar Venom, zeker qua plaatje, gaf me wel het ultieme duistere Metalgevoel dat ik daarvoor bij gewone Hardrock nét niet kon vinden helaas. M.a.w. mede dankzij Venom was ik in één klap definitief Metalhead midden jaren 80.

Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaren later heb ik Mister Cronos van ons allerheilige Venom een keer gesproken na een concert van hun gewoon in de zaal; een ietwat verlegen en uiterst vriendelijke gast! Wel erg klein qua lengte; zo'n Black Metal smurf!

Cronos is nu toch fitnessinstructeur geworden? Meende zoiets laatst te lezen in de Aardschok.
Deze Singles '80-'86 maakt de titel niet helemaal waar, de muziek gaat tot 1984. In 1985 had je Nightmare nog met Fuck Off And Die als nieuwe nummer. Het album The Seven Gates of Hell (The Singles 1980-1985) is completer, staan de lange versies van Warhead en Manitou ook op. Neemt niet weg dat The Singles '80-'86 nog op langspeelplaat lengte is geknipt en vele hoogtepunten van de band brengt.