Elegy - Lost (1995)

De muziek klinkt best lekker, maar Elegy mist een goede zanger.

De kaarten zijn op dit album gauw op tafel geschud,een krachtige baccarat of een spelletje hazzard?:,maakt allemaal niet uit, ed hovinga komt erg flair bij stem,en zelfs gitaar spelen kan die,luister maar eens naar,naked eye of under gods',fantastisch.

Dat deze Nederlandse trots van het vaderland nog niet definitief doorgebroken is,is mij nog steeds een groot raadsel.
Met de juiste equinoxen/paradoxerende-magie op een wonderschoon,paillet van primaire kleuren zijn: spanisch inquisition, waar heerlijk dromerig wordt geexcelleerd,door henk van der laars ...enerverend.

Alleen al het openings-nummer:is van een groot bastion aan minaretten voorzien,meer dan een vlag en wimpel...

Die belofte is met Ian Parry ingelost.
Luister maar eens naar de opvolgers van deze plaat, en dat met name naar Manifestions of Fear. Subliem!

Lost heet dit album en wie hier iets bij schrijft dreigt ook zoek te raken. Zowel Dweezle als Kingsnake zijn inmiddels foetsie.

Ik heb het album nog eens opstaan. Aan de heel hoge stem die vast ergens in het Guinness Book of Records staat vermeld ben ik nu wat gewend. Het plaatje past in dezelfde straat als Fates Warning en Dream Theater, maar nergens wordt hetzelfde niveau gehaald. Maar eens bij de schijfjes voor de verkoop leggen denk ik.

Ik heb toch wel een zwak voor Elegy, en dan met name de periode met vriend Hovinga als zangert. Muzikaal klinkt het allemaal prima, maar de zang (love it or hate it) doet het voor mij boven de middelmaat uit stijgen. Luister maar eens naar Everything waar een paar stevige uithalen van hem het kippenvelgevoel bij mij naar boven laten komen.

En een mooie ballad kunnen de heren ook schrijven, luister maar naar Live It Again. Tijdens de beluistering van dit pareltje moet ik toch even mijn werk terzijde leggen om alles goed tot zijn recht te laten komen.

Laatst op lp gekocht. Ik had ooit cd's van de band met Ian Parry op zang. Niet onverdienstelijk maar blijkbaar toch niet boeiend genoeg want ik heb ze van de hand gedaan ooit. Maar nu dus een album met Hovinga als zanger. Ik kan me voorstellen dat mensen zijn performance niet of moeilijk trekken. Het is nogal extreem. Maar ik kan het wel hebben. Zeker omdat het muzikale erg goed is. Dat dit Nederlands is is eigenlijk nauwelijks voor te stellen. Jammer dat ze nooit echt doorgebroken zijn. Hadden ze op basis van wat ze in hun mars hadden absoluut verdiend.

Onnederlands goed!