Ange - En Concert (2003)

Een geweldig live album, dat in 1977 werd opgenomen, maar pas in 2003 werd uitgegeven. Al die tijd lag ook de Engelstalige uitvoering van Par Les Fils de Mandrin (ByThe Sons of Madrin) op de plank, de uitgeverij zag er eigenlijk geen brood in om deze plaat uit te brengen. In 2003 werd dus de Engelstalige Mandrin tegelijk uitgegeven met de Franstalige live versie.
Zoals vaak bij Ange zijn de live versies weergaloos en zo ook deze. Opgenomen in Parijs op 25 en 26 mei in het Palais des Sports, waar meer dan 10.000 fans waren, tijdens de hele tour waren de zalen vol met minimaal 6000 man. Ange in topvorm met de bijna oorspronkelijke bezetting (enkel Jean Pierre Guichard op percussie was pas bij de groep gekomen) en het album Par Les Fils de Mandrin werd integraal uitgevoerd. Misschien niet de beste plaat van Ange , dit concept over een MIddeleeuwse roverhoofdman' maar in deze uitvoering is het bijzonder goed. Op het hoesje staat 'l'album culte des 'seventies' , misschien overdreven, maar Ange was zeer populair in deze tijd. Dat blijkt wel uit het volgende : bij een peiling wat de beste Franse band/artiest was in 1974 kwam Ange ruim als eerste met 38,3 % van de stemmen. De tweede was "Magma" met 8,4% en de derde Michel Polnareff met 6,6%. Dat zegt genoeg en juist de live reputatie was (en is) nog steeds bijzonder groot.
Wat verder interessant is zijn de teksten tussen nummers , zodat het verhaal wat duidelijker wordt, als je het Frans voldoende beheerst.
Elk nummer is beter dan de studioversie. Nog theatraler zo ver dat mogelijk is. Zelfs het folkachtige "Autour Du Feu" of het niet al te sterke "Saltimbanques" krijgen een totaal andere lading. En wat te zeggen over de versie van "Ainsi S'En Ira La Pluie"? Echt fantastisch! Zoals de prachtige gitaarbreak tijdens "Atlantis - Les Géants De La Troisième Lune".
Op deze plaat staat de ​​vijfde liveversie van "Hymne À La Vie", als ik goed heb geteld in al deze live-opnames. Deze is de beste en de meest uitgebreide. Het geluid van deze live-opname is meer dan goed , zeker als je bedenkt dat het live werd gespeeld in 1977....
Op de geremasterde versie (die ik heb) worden twee fantastische tracks (toegiften) toegevoegd. "Exode" is een uitstekend stuk muziek dat komt van het roemruchtige album "Au Delà Du Délire". De finale is verwoestend. Het is een sublieme uitvoering van een van hun oudste nummers: "Le Vieux De La Montagne". Alleen verkrijgbaar als single, op compilaties of op live-albums.
Al met al een prachtig tijdsdocument uit 1977 met prachtig gitaarspel, geweldige synths en keyboard, eens tevige stabiele bas en een strakke ritme sectie en een meer dan uitstekende Christian Décamps als stralend, maar zeker ook overheersend middelpunt.

Eens, geweldig live-album, al blijft Tome VI mijn favoriet. Wat verder opvalt is dat beide opnames uit het zelfde jaar zijn, maar dat er maar één overlap is. Zou dat bewust zijn gedaan?