The Benelux - The Benelux (2013)

Onmogelijk om bij stil te blijven zitten. Ingenieus in elkaar gesleutelde minimalistische maar uberfunky elektro dance pop.

Recensie:

"Laten we onze bandnaam, en meteen de albumnaam, maar noemen naar waar we vandaan komen." Inderdaad, de bandnaam getuigt niet van erg veel inspiratie. Ook de omschrijving van de band voor hun optreden op afgelopen Eurosonic/Noorderslag, "de Nederlandse LCD Soundsystem", doet niet direct vermoeden dat we met een buitengewoon originele en baanbrekende band te maken hebben. LCD Soundsystem was op hun beurt immers al een soort van hedendaagse Talking Heads. Toch slingert hun optreden op Noorderslag en hun recente '1 minute of fame' bij DWDD de nieuwsgierigheid aan. Want een soort van LCD Soundsystem? Dan maakt het niet uit veel uit of het een kopie is.

Het eerste nummer I Don't Dance Enough is dan ook direct een voltreffer. Funky basloopje, blazertje hier en daar, een tot dansen oproepende beat en een lekker repeterend en heerlijk opgebouwd ritme. Inderdaad duidelijk geïnspireerd door bovenstaande bands, en een geniale opener die de toon voor het hele album zet. Hoe gaat het dan verder? Het blijft een beetje meer van hetzelfde, maar de spanning blijft erin en de zeer aanstekelijke instrumentatie spreekt tot de verbeelding. Funk, disco en van die heerlijke !!!- en LCD-esque dancepunk swingen je zonder enige moeite door het album heen. Toch blijft het allemaal getuigen van wat weinig inspiratie en klinkt het allemaal wat vlak, doch waanzinnig mooi ingekleurd met een rijk palet aan geluiden. Maar de enorme veelzijdigheid in muziekstijlen die een David Byrne heeft, of de onderhuidse spanning van de toch net wat snellere dance-ritmes van LCD Soundsystem wordt door The Benelux toch niet gehaald. Ook leadzanger Jaap Warmenhoven zijn stem komt wat vlak over en irriteert zelfs, door het 'hipsterige' falsetto, na verloop van het album steeds een beetje meer. Iets dat we tegenwoordig in veel Nederlandse alternatieve bands horen. Toch wordt het album op veel plekken gered door prijsnummers. In het dreigende Smells Like Woman is er spannend samenspel van felle blazers en opgefokte gitaren en in Climbing Trees lijkt de dancepunk toch echt te werken.

Kortom, The Benelux weet (overigens 3 jaar nadat ze al eens van zich deden spreken met een EP) een geslaagd debuut-album op de mat te leggen. De tijd zal het ons leren of ze dit niveau kunnen ontstijgen met bijvoorbeeld fenomenale live-optredens. Iets wat je zeker zou verwachten van een band in dit aanstekelijke genre, dat bedoeld is voor het podium. Het biedt in elk geval hoop dat ze zich niet zoveel bezig hebben gehouden met hun bandnaam: zorgen dat wij genoeg gaan dansen staat voorop.

overgenomen van: Pat-sounds: Album The Benelux - The Benelux (2013) - pat-sounds.blogspot.nl

Mooie versie van Smells Like Woman.

'Liar' is net opgepikt als achtergrond bij de lancering van een nieuw spijkerbroekenmerk. Een lekker nummer, dat nu vast meer aandacht zal generen voor deze band.