Roy Montgomery - The Allegory of Hearing (2000)
mijn stem
15 stemmen
Nieuw-Zeeland
Rock
Label: Drunken Fish
-
Ex Cathedra (2:49)
-
Rock, Sea, Muse, Seek (5:26)
-
As the Dali Lama Was Remarking I Believe (3:35)
-
Sounding the Abyss (2:37)
-
I Hear You Mocking (3:28)
-
Where the Belltower Once Stood (3:45)
-
From a Promontory (2:25)
-
Resolution Island Suite (17:37)
-
At the Intersection of Herzog & Wenders (3:53)
-
Above All, Compassion (1:47)
0
geplaatst: 10 december 2011, 21:35 uur
Roy Montgomery laat hier weer eens zien wat een briljant muzikant hij wel niet is, vooral in de psychedelische hoek. Ook hier laat hij weer enorme psychedelische shit uit zijn gitaar komen. Echter is The Allegory of Hearing wel het album waar hij het meest van zijn gitaarkunsten laat zien.
Wereldse klanken, ijzige klanken, machinale klanken, dissonante klanken en gitaarsolo's komen allemaal tezamen uit het brein van Montgomery. De plaat weet een knappe prestatie af te leveren door een een sfeer te creëren die je in trance brengt, maar tevens geen terrein verliest in zijn diversiteit. Lome, dromerige gitaarslagen - die in principe gewoon drones zijn - met daaronder - als basis - Indische wereldachtige ritmes. Een unieke combinatie.
Dus wederom weer een magnifiek album in de toch al zo geweldige discografie van Roy Montgomery die weer enorme hoogtepunten telt. De beeldschone melodieën van Ex Cathedra, het ''lossere'' Where the Belltower Once Stood en dan het absolute magnum opus I.) a Vessel Sublime / II.) and But a Gentle Swell / III.) Hubris Fills the Rash and Young / IV.) The... Een 18 minuten durende suite die zijn weerga niet kent. Geweldige melodieën, dromerige klanken en een briljante afwisseling zorgen voor een tijdelijk hosanna moment. Hoogst opmerkelijk met hoe weinig materiaal (immers alleen zijn gitaren en taperecordings) Roy Montgomery een wereldse ervaring kan creëren. Een opmerkelijk artiest, mag ik toch wel opmerken. 4,5*
Wereldse klanken, ijzige klanken, machinale klanken, dissonante klanken en gitaarsolo's komen allemaal tezamen uit het brein van Montgomery. De plaat weet een knappe prestatie af te leveren door een een sfeer te creëren die je in trance brengt, maar tevens geen terrein verliest in zijn diversiteit. Lome, dromerige gitaarslagen - die in principe gewoon drones zijn - met daaronder - als basis - Indische wereldachtige ritmes. Een unieke combinatie.
Dus wederom weer een magnifiek album in de toch al zo geweldige discografie van Roy Montgomery die weer enorme hoogtepunten telt. De beeldschone melodieën van Ex Cathedra, het ''lossere'' Where the Belltower Once Stood en dan het absolute magnum opus I.) a Vessel Sublime / II.) and But a Gentle Swell / III.) Hubris Fills the Rash and Young / IV.) The... Een 18 minuten durende suite die zijn weerga niet kent. Geweldige melodieën, dromerige klanken en een briljante afwisseling zorgen voor een tijdelijk hosanna moment. Hoogst opmerkelijk met hoe weinig materiaal (immers alleen zijn gitaren en taperecordings) Roy Montgomery een wereldse ervaring kan creëren. Een opmerkelijk artiest, mag ik toch wel opmerken. 4,5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.