Linda Perhacs - The Soul of All Natural Things (2014)

Stream: hier

Klinkt fantastisch! Deze plaat ga ik zeker aanschaffen.

Mooie plaat inderdaad.
Soms klinkt het me net allemaal wat té modern.
Niet dat het niet goed is dat Linda Perhacs met haar tijd mee gaat,
maar dat vormt nogal een contrast met haar vorige plaat.
Dus wat horen we hier?
Mooie folkliedjes, geflirt met electronica en lichte psychedelica.

Niet mis, altijd lastig zo'n tweede plaat...

Vooral na 44 jaar....

Voor een vrouw van deze leeftijd klinkt dit ontzettend modern. Dat zal ook voor een deel te danken zijn aan Sufjan Stevens (plaat is uitgekomen op zijn label) en Devandra Banhardt (die haar enkele jaren geleden bekend maakte bij het grotere publiek). Toch voelt dit niet zo treffend als Paralellograms. Die plaat wist de tijdsgeest zó goed te pakken en was tegelijkertijd vernieuwend.
Bij deze... weet ik het nog net niet.

44 jaar na haar tot een klassieker uitgegroeide debuut is Linda Perhacs terug met een verrassend eigentijds klinkende plaat. Een prestatie van formaat.

Lees mijn recensie op:
De krenten uit de pop: Linda Perhacs - The Soul Of All Natural Things - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Dit vind ik een ietwat ongestaafde, gemakkelijke conclusie. Is Sufjan Stevens eigenlijk wel betrokken geweest bij het muzikale tot stand komen van dit album?

Ik had eigenlijk een krakende, raspende stem verwacht, maar Perhacs klinkt absoluut niet alsof ze in de 70 is. Als mondhygiëniste zal ze waarschijnlijk niet gerookt hebben en het klinkt alsof ze haar stem goed onderhouden heeft door privé/voor haar hobby te zingen. Of ze is gewoon een natuurtalent.

Vind dit album goed aansluiten bij haar vorige. The Soul of All Natural Things klinkt inderdaad moderner (al doet de productie wat dat betreft ook een hoop), maar het is wel vrij retro zonder een ongeïnspireerde kopie te worden. Het ademt nog steeds die spontane, vrije Laurel Canyonsfeer. Dus Jonathan Wilson, schrijf je mee?

Deze (altijd moeilijke) tweede doet me vooral in het begin denken aan het debuut van Joni Mitchell, al is het instrumentarium bij Perhacs rijker en is er meer stilistische afwisseling. Daarna lijkt het zich steeds wat meer te ontwikkelen. Vooral de psychedelische harmonieën die regelmatig passeren zijn hemels!

Ik krijg bovendien haast zin om een nylonsnarige gitaar te kopen, al had een 12-string als hoofdgitaar op deze plaat ook niet misstaan. En ondanks Crosby's eigen album gaat de prijs voor beste Crosby nummer dit jaar naar Perhacs. 'Daybreak' is hem echt op het lijf geschreven.

Kortom een heerlijk, zweverig kruidentheeplaatje. En dat bedoel ik niet negatief. Niets mis met kruidenthee, lekker! Sluit zelfs niet uit dat hij nog gaat groeien. Ik wil ook wel zo'n psychedelische oma.

"The album was recorded in 2012 and 2013 with co-producers Fernando Perdomo and Chris Price. Other collaborators on the album include Julia Holter and Ramona Gonzalez of Nite Jewel.". Nee, zo te zien niet, maar als er voor zijn label wordt gekozen zal hij vast wel enige inbreng hebben gehad, of niet?

Het had beter geweest om de co-producers aan te halen maar ik ben verder niet bekend met hen.

Ik zou daar niet zo zeker van zijn. Het lijkt mij eigenlijk veel waarschijnlijker dat Stevens een bewonderaar van Perhacs is en haar artistieke vrijheid gunt. Ik sluit niet uit dat hij wat tips/aanwijzingen heeft gegeven, maar of het moderne geluid voor een deel aan hem is toe te wijzen, is op dit moment niet te zeggen.

Perhacs heeft de boot bovendien eerder afgehouden. Lijkt mij wel een signaal dat ze zelf bepaalt wat er gaat gebeuren.

Ik was vorig jaar bij het concert van Linda Perhacs op Le Guess Who? en toe liet ze duidelijk doorschemeren dat producers Fernando Perdomo en Chris Price een heel grote invloed hadden gehad op de totstandkoming en sound van het album. Beide heren zaten die avond in de begeleidingsband en kregen zelfs de gelegenheid om elk een eigen nummer ten gehore te brengen. Julia Holter noemde ze ook als motivator en inspiratiebron, maar over Sufjan Stevens repte ze geen woord.

Oké, daar lijkt me geen speld tussen te krijgen. Leuk om te weten.

Julia Holter zal inderdaad wel (negatieve) invloed gehad hebben op 't album. Helpt haar eigen albums ook goed om zeep met al die misplaatste electronica.

Ik ben het, wat dit album betreft, nog niet met mijzelf eens. Ik ben namelijk bang dat dit album aan kracht zou hebben gewonnen als de electronica hier niet zo rijk zouden zijn opgediend. In dit opzicht volledig eens met Ducoz. Dat neemt niet weg, dat dit toch wel een boeiend en indringend album is, dat geen moment verveelt. Prachtige, sfeervolle songs, gezongen met een nauwelijks door de tand des tijds aangetaste stem. Alleen die new age-achtige muzikale aankleding, ik vind het tegen de kitsch aan. Jammer...

Wat een ontzettend mooie plaat. Heel erg new age, maar wel van een ontzettende schoonheid, die mij op de juiste momenten weet te raken. Nee, dit is geen plaat die ik altijd en overal kan noch wil opzetten, maar wel een bijzonder plaatsje heeft ingenomen. Het verhaal achter deze plaat is natuurlijk ook leuk. Vrouw die na 44 jaar met haar tweede cd komt aanzetten. Oma doet het nog een keer voor. Zoiets.

Voor het hele verhaal kun je terecht op het blog van WoNo Magazine.

Zwakke plaat. Zag haar eind vorig jaar live op Le Guess Who, wat een bijzonder goed concert was. Haar eerste tournee ooit. Maar nu snap ik waarom ze dit album na haar tournee uitbracht en niet daarvoor. Vrij slaapverwekkend.