Samantha Crain - Kid Face (2013)

Wat een geweldige plaat. Het lijkt heel even een standaard rootsplaat, maar dat is het zeker niet. Mijn omschrijving van vandaag: "Lorde goes Nashville".

Lees mijn recensie op:
De krenten uit de pop: Samantha Crain - Kid Face - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Jaja, dit is er weer eentje. Zo'n eigenzinnige jonge meid met een album dat me direct raakt zonder nog te weten waarom.Tegenaan gelopen in de winkel. Hier ga ik eens fijn de tijd voor nemen. Lorde mag heen vliegen waar ze wil als dit wonderlijk meiske maar blijft. Prima recensie van @erwinz overigens. Dekt de lading goed. Op cd uitgegeven met 5 bonussongs die hierboven niet staan aangegeven.

Zojuist voor de eerste keer beluisterd, erg onder de indruk! Heren beiden bedankt voor het onder de aandacht brengen van dit album!

Ondanks je goede recensie toch een beetje jammer, die vergelijking. Omdat ik hem niet vind kloppen. Lorde-fans wiebelend op het verkeerde been. Nieuwsgierige users die bij het woord Nashville wegvluchten. Terwijl dit album echt helemaal niets met die countrysound te maken heeft. Integendeel. Het is muzikaal zo eigenzinnig dat ik het nauwelijks bij een muzieksoort zou kunnen indelen. En bloedje mooi!

Blijft lastig inderdaad die omschrijvingen, maar dit is wat ik hoorde. Lorde is trouwens ook veel beter dan de meeste "serieuze" muziekliefhebbers denken. Maar, Samantha Crain heeft inderdaad een heel eigen geluid. Ik ben al weer wat weken verder met de plaat en hij is alleen maar mooier geworden.

Zelf werd ik door de hoes op het verkeerde been gezet. Had het idee, dat het om een heruitgave van een vergeten folkalbum ging. Maar niet van dit alles. Het is wat Kistenkuif zegt, het valt nauwelijks bij een muziekgenre in te delen. Volstrekt uniek. Vooral haar manier van zingen.

Een muzikaal eigenzinnige meid met gevoel voor humor getuige de titel van deze plaat en haar toet op de hoes. Dat was mijn eerste indruk. Maar dat ze zo goed zou zijn, had ik niet verwacht. Het zou zonde zijn haar in een genrehokje te stoppen of haar te vergelijken met wie dan ook. De pure schoonheid van het niet benoembare is toch de essentie van kunst? Beetje jammer alleen is dat de uitstekende bonustracks op een apart schijfje zijn gezet. Dat breekt de opgebouwde sfeer bij het luisteren maar een kniesoor die daar op let. Het geeft bovendien aan hoe goed ik Samantha Crain en dit album vind. Somewhere All The Time zou zelfs een vrolijke single kunnen zijn met het slepende For The Miner of beklemmende Sand Paintings als contrasterende flipside. Kortom: intrigerende dame met een heel eigen stem en erg bijzondere frasering. Vooralsnog in de verste verte geen zwakke song te ontdekken. Het album is ook nog eens warm en toch gedetailleerd geproduceerd. Daarom zeg ik: wauw!

Wat een prachtige plaat zeg! Een geheel eigen stijl,al doet de sfeer me wel iets denken aan Nathalie Merchant.Deze is bij de release aan mijn aandacht ontsnapt anders had hij zeker mijn jaarlijstje van 2013 gehaald.De productie is idd warm en de songs hebben allemaal iets ongrijpbaars.Gezegend met een soepele stem die prettig in het gehoor ligt.Al met al een heerlijke plaat die ik net heb besteld,zolang luister ik hem nog even via spotify.Ik zal mijn punten er aan hangen als ik hem fysiek in bezit heb.

Hij is pas in 2014 in Nederland uitgebracht Twinpeaks, dus hij kan in het jaarlijstje van dit jaar

en eindelijk ze staat in de rotatielijst, bestaat er dan toch zoiets als gerechtigheid hier op musicmeter? Wat zal zij blij zijn, ik ga gelijk een tweet sturen....

Zojuist kom ik erachter dat ze een lid is van de Choctaw indianenstam. Deze jongedame wordt steeds interessanter.

als dat het geval is, doe ik er wel een halfje bij...

Tip: ze is deze week in Nederland

Morgen in Utrecht, zondag in Rotterdam. Eerder deze week in Amsterdam.

was erg gaaf in Rotterdam haar concert, ze vertelde veel verhalen tussendoor over hoe ze op de liedjes is gekomen.

Ik hoorde het bij eerdere albums ook al een beetje (recensies van de reissues komen eraan), maar ik moet best wel vaak aan Joanna Newsom denken bij het afspelen van dit album? Vooral een aantal klanken in de stem van Samantha dan, muzikaal niet echt hoor.

Van wat ik heb gehoord, haar meest rootsy werk tot nu toe? In ieder geval weer een stap beter dan You (Understood), die echt te vol en modern klonk.

Goed nieuws, in december gaat ze de studio in voor een nieuw album!

Hel goed nieuws !

Dit album is via Society of Sound ook als 24-bit verkrijgbaar.

Je moet wel heel goeie oren en geweldig geluidsysteem hebben wil je dat horen. 16-bits is meer dan genoeg.

Ik beluister gewoon de CD en daarbij de bonus CD. Op een meer dan redelijke installatie.

Gelukkig beschik ik nog over beiden

Hoe was het concert gisteren, Renoir?

Erg goed, Lura, maar veel te kort (ze stond geprogrammeerd op de Full Time Hoby Labelavond tussen de John Steel Singers en Erland and the Carnival). Maar wat is ze klein en stevig (letterlijk en figuurlijk). En aardig! Ze sloot op mijn verzoek af met 'Churchill'. Twee nieuwe nummers gehoord van de plaat die volgend jaar (vermoedelijk mei) uitkomt. Na afloop deze info van Samantha persoonlijk gekregen. Plus haar belofte dat ze dan weer terugkomt naar Nederland!

Deze cd nu pas op het spoor gekomen en belooft naar twee luisterbeurten toch heel veel, zal hem rustig maar gestaag op mij laten inwerken en ook deze dame zet ik op mijn concert-verlanglijstje!

en?

Ik kan me wel vinden in wat die andere Kuif hierboven heeft gepenseeld.