Aisles - 4:45 AM (2013)
mijn stem
2 stemmen
0
geplaatst: 4 maart 2014, 21:09 uur
Ik schreef in iO Pages 120 het volgende over dit album:
Aisles is een vreemde eend in de bijt, zeker als je 4:45 AM afzet tegen voorganger In Sudden Walks, dat richting de Engelse Neo Prog klonk en bij tijd en wijle slaapverwekkend als stempel kreeg opgeplakt. De heren hebben er van geleerd, door onder andere zanger Alejandro Melendez te vervangen door Sebastián Vergara. Op dit derde album flirten de Chilenen met zo’n beetje alle stromingen binnen de progressieve rock, waarbij men schaamteloos de muzikale analen van vakbroeders overneemt. Zo klinkt opener 4:45 AM naar Timelock, gaan ze met Shallow And Daft de kant van Mike & The Mechanics op, maken ze in Gallarda Yarura een jazz-rock uitstapje en doen ze Styx lichtelijk na in Back My Strength. Pas in het nummer The Sacrifice spreidt de band haar eigen stijl ten toon, een prettig en prachtig semiakoestisch nummer met duellerende akoestische - en elektrische gitaar, meerstemmige sferische vocalen begeleid door een strijkje. Het korte intermezzo Ships vormt de opmaat voor het instrumentale Intermission; een psychedelisch aandoende floydiaanse gitaarsolo, begeleidt door flipperiaanse gitaarpartijen en sterk divers drumwerk. Sorrow is een prachtige ballad, met flamingo gitaren, bescheiden percussie en meerstemmige achtergrondvocalen. Hero is een acht minuten durend instrumentaaltje, waarop de groep flink los gaat op het goede knip en plak (jat)werk. Sferische floydiaanse partijen worden afgewisseld met uitstapjes naar Marillion en Genesis. Afsluiter Melancholia, tenslotte, doet zijn titel eer aan met een vrij melancholieke melodielijn, waarbij de gitaarakkoorden, zeker in het eerste akoestische deel, te hoekig klinken. Wanneer het elektrische instrumentarium invalt, ontpopt de song zich naar een prettig einde met heerlijk vloeiende melodielijn en een sterk zingende Vergara. 4:45 AM is een afwisselend album geworden, waarop Aisles zichzelf probeert te herontdekken. De nummers vormen geen coherent geheel, maar zorgen toch voor een goed klinkend album met soms zeer prettige, sfeervolle en verrassende melodielijnen.
Aisles is een vreemde eend in de bijt, zeker als je 4:45 AM afzet tegen voorganger In Sudden Walks, dat richting de Engelse Neo Prog klonk en bij tijd en wijle slaapverwekkend als stempel kreeg opgeplakt. De heren hebben er van geleerd, door onder andere zanger Alejandro Melendez te vervangen door Sebastián Vergara. Op dit derde album flirten de Chilenen met zo’n beetje alle stromingen binnen de progressieve rock, waarbij men schaamteloos de muzikale analen van vakbroeders overneemt. Zo klinkt opener 4:45 AM naar Timelock, gaan ze met Shallow And Daft de kant van Mike & The Mechanics op, maken ze in Gallarda Yarura een jazz-rock uitstapje en doen ze Styx lichtelijk na in Back My Strength. Pas in het nummer The Sacrifice spreidt de band haar eigen stijl ten toon, een prettig en prachtig semiakoestisch nummer met duellerende akoestische - en elektrische gitaar, meerstemmige sferische vocalen begeleid door een strijkje. Het korte intermezzo Ships vormt de opmaat voor het instrumentale Intermission; een psychedelisch aandoende floydiaanse gitaarsolo, begeleidt door flipperiaanse gitaarpartijen en sterk divers drumwerk. Sorrow is een prachtige ballad, met flamingo gitaren, bescheiden percussie en meerstemmige achtergrondvocalen. Hero is een acht minuten durend instrumentaaltje, waarop de groep flink los gaat op het goede knip en plak (jat)werk. Sferische floydiaanse partijen worden afgewisseld met uitstapjes naar Marillion en Genesis. Afsluiter Melancholia, tenslotte, doet zijn titel eer aan met een vrij melancholieke melodielijn, waarbij de gitaarakkoorden, zeker in het eerste akoestische deel, te hoekig klinken. Wanneer het elektrische instrumentarium invalt, ontpopt de song zich naar een prettig einde met heerlijk vloeiende melodielijn en een sterk zingende Vergara. 4:45 AM is een afwisselend album geworden, waarop Aisles zichzelf probeert te herontdekken. De nummers vormen geen coherent geheel, maar zorgen toch voor een goed klinkend album met soms zeer prettige, sfeervolle en verrassende melodielijnen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.