Earth, Wind & Fire - Powerlight (1983)

Onbegrijpelijk zwak album, na al dat moois dat ervoor kwam. Wel een fantastisch geluid, maar het is alsof de ziel eruit is. Er staan ook geen nummers op die ik zou willen terughalen. Eigenijk vind ik het outro van Straight from the Heart en het intro van nummer 1 nog de aardigste stukjes van 'Powerlight'.

ik vind magnetic nog wel een toppertje hoor

Een zwak album vind ik het niet! Ben het wel met je eens dat de beste tijd eind jaren 70 was voor EW&F. Maar toch vind ik op dit album lekkere nummers zoals Spead Your Love en de single Fall In Love With Me.

De Steel Drums geven aan "Side by side" een speciaal geluid. Origineel!

Op "The speed of love" is een mooie saxofoon te horen!

Ik neem het ze niet kwalijk. Earth, Wind & Fire had uitstekende muzikanten en talent, dat staat buiten kijf. Maar aan de andere kant waren ze ook een grote naam, en waarschijnlijk contractueel verplicht met regelmaat platen te maken die in bepaalde mate aan de commerciele verwachtingen voldeden. Het is allemaal prima, maar niet meer zo speels en funky als de eerdere platen. Muziek is een passie (enz.), maar het is ook werk, en dat er een keer een "onderhoudende" plaat uit kwam om de rekeningen te betalen is zeker geen schande.

Powerlight haalt helaas de top 10 niet.

Geen idee waarom eigenlijk, maar ik zit al dagen regelmatig E,W & F te luisteren. Dit is puur jeugdsentiment en ik heb er al jaren niets meer van opgezet, maar nu opeens dus wel weer. Ik had nog niet gestemd op dit album, ook al vreemd, want ik ken het goed. En ik ga het zowaar herwaarderen na al die jaren. Ja, de productie is glad, maar ik ben oprecht verrast door de sterkte van enkele nummers hier. Het album begint met Fall in love en Spread your love (...) bijzonder lekker, maar vooral Miracles is een afsluiter om je petje voor af te nemen. Een van de betere E,W & F composities als je het mij vraagt. Punt erbij derhalve...

Kende dit album niet voor vandaag. Luister niet vaak een compleet album van EWF want ik ben meer van de hitsingles.

Gewoon een prima album voor de zomeravonden, al klinkt het minder 'scherp', minder Disco en de soulvolle Funk is nu meer synthesizer gedreven. Gelukkig is een belangrijk deel van de blazers nog steeds 'echt' en niet uit een kastje. Hoor ook overeenkomsten met de laatste albums die Peter Cetera met Chicago maakte in die jaren. Uplifting en wat zoetig.

Miracle is een mooie afsluiter alleen dat amateur(?) koor op het eind had niet zo op de voorgrond in de mix hoeven te staan. Daar zitten toch een paar stemmen tussen die niet toonvast zijn.

Ja, dat is inderdaad wel een aardige vergelijking. Met name in een nummer als Hearts to heart. Terwijl Speed of love ook heel goed door Al Jarreau opgenomen had kunnen worden, een zanger die zich rond dezelfde tijd in ditzelfde glad swingende straatje bewoog (Roof garden is eveneens uit '82).

Het is is duidelijk een nieuwe fase in de ontwikkeling van EW&F. Na de funk en soul uit de eerste jaren volgde de switch naar disco, hoewel die met nummers als Boogie Wonderland en In the stone nog altijd zeer bovengemiddelde resultaten opleverde.

En vanaf Raise, met de hit Let's groove, deed de elektronica nadrukkelijk zijn intrede in het groepsgeluid (die vocoder!) en verschoof het accent definitief naar pop. Verhoudingsgewijs nog steeds zeer dansbare en soulvolle pop, maar wel degelijk pop. Inderdaad een beetje als Chicago, die rond dezelfde tijd koos voor een nieuw geluid, met een veel bescheidener rol voor de altijd zo kenmerkende blazers.

Het was een 'move' die EW&F niet slecht af ging, ook niet in commercieel opzicht, want het voorgaande album was een kassucces. Maar de verkopen van deze Powerlight waren al een stuk minder, waarna de nog elektronischer opvolger Electric universe genadeloos flopte, in elk geval voor EW&F-begrippen.

Dit swingt nog best behoorlijk, en vocaal en instrumentaal is het allemaal nog steeds prima uitgevoerd. Maar het songmateriaal is duidelijk minder en de band valt vrij nadrukkelijk in herhaling. Het is wat mij betreft de laatste acceptabele EW&F-plaat. Beter zou het hierna helaas nooit meer worden. En dat is eigenlijk een trieste constatering als je bedenkt hoeveel albums ze naderhand nog hebben afgeleverd...