Jim Croce - Life and Times (1973)

Van de drie 'echte' platen die Jim Croce maakte, vind ik dit zijn meest sfeervolle. Zijn up-tempo deuntjes (nr 2,4, 10) zijn niet aan mij besteed maar ik maak een uitzondering voor One Less Set Of Footsteps en Bad Bad Leroy Brown. De meer ingetogen nummers zijn mooi. Next Time This Time heeft op de een of andere manier mijn hart gestolen. Ik heb dit altijd een prachtige song gevonden, al is het niet veel anders dan al die andere JIm Croce songs.
Natuurlijk is het ontzettend jammer dat de man verongelukt is, maar ik vraag me af hoe de rest van zijn carrière verlopen zou zijn als hij was blijven leven. Volgens mij had hij niet veel meer in zijn mars dan hij al op zijn eerste plaat (You don't mess around with Jim) liet zien. Vermoedelijk zou hij dezelfde weg gegaan zijn als soortgenoten als Gordon Lightfoot en Don McLean: terend op zijn oude successen af en toe een tourneetje doen.

Jim Croce maakt mooie liedjes, maar voor mij had het wel wat pittiger gemogen. Ik mis een beetje peper en zout. Bad, bad Leroy Brown, zijn bekendste hit kan dat gemis niet goedmaken.
It is not what he sings, it's the way he sings it.

Deze nummer 52 op de albumlijst van OOR over 1973 verdient van mij net een voldoende..3*