Midge Ure - The Gift (1985)

Goh, helemaal geen berichten hier. The Gift en vooral If I Was (zo'n geweldig meeschreeuwnummer) waren geweldige nummers natuurlijk. Nooit geweten dat Do They Know It's Christmas op dit album staat. Maar logisch natuurlijk. Hij was een van de producenten ervan.

Ik vermoed dat het de een van de eerste demo-versies is van DTKIC, die Midge Ure waarschijnlijk helemaal zelf in elkaar heeft geknutseld als hoofdcomponist van het stuk.

That Certain Smile.......voor mij is dit een perfect nummer en alleen daarom al 5 sterren voor dit album.

Dit album kocht ik vlak voor dat mijn verstandskiezen werden getrokken, zodat ik nog een muzikaal doekje voor het bloeden had.

Als liefhebber van de muziek van Ultravox moest ik wel op bepaalde punten wennen aan de sound. Veel sounds deden me weliswaar aan Ultravox denken, maar tracks als EDO, Antilles en The Chieftain klonken zo anders dat ik daarom al dit album behoorljk grijs aan het maken was.

De overige tracks lagen meteen goed in het gehoor en riepen inderdaad het gevoel op om ze keihard mee te gaan zingen. In een interview in een Engels pop-tijdschrift vertelde Midge Ure dat hij met The Gift vooral een warm album wilde maken en dat hij eigenlijk van plan was geweest om een kant te laten bestaan uit gezongen tracks en de andere kant uit instrumentale werken. Dit leek de platenmaatschappij niet zo goed idee, maar stemde wel in met wat instrumentale tracks, wat uiteindelijk heeft geleidt tot dit afwisselende album uit de jaren tachtig van de vorige eeuw.

Mede door dit album heb ik nauwelijks wat van de ingreep in mijn mond gemerkt, wat veel zegt over de muziek op dit album. Daarom mijn hoge waardering voor dit album.

De bonustracks zoals ze nu op de site staan kloppen volgens mij niet. Ik heb inmiddels een correctie doorgegeven. Volgens mij heeft Do they know it's Christmas? nooit op de CD gestaan, zo ook niet 'No Regrets' en 'Call of the Wild'. Deze drie nummers staan wel op één of meerdere verzamelalbums van Midge Ure.

Hopelijk worden die nummers wel toegevoegd aan een 2CD remaster van dit album. Ik kijk dan ook uit naar de 12" versies van de singles 'If I was', 'Wastelands' en 'Call of the Wild'. Van deze 12" versies is, zover ik weet, alleen 'If I was' op een 4CD verzamelaar van Disky uit 2001 verschenen (met de titel 'More Maximum 80's').

Terug naar 'The Gift' uit 1985. Wat een geweldig album is dit toch. Het begint met de hit 'If I was", met Mark King van Level 42 op basgitaar. Mark King speelt ook op 'Living in the past' en 'The Chieftain'. 'Living in the past' is een cover van Jethro Tull, maar wel hier wel erg goed gedaan.

'Wastelands' is ook een mooi nummer, met een duidelijk te volgen verhaal in de tekst. De drummer hier is Mark Brzezicki van Big Country. Deze drummer vervangt Warren Cann bij Ultravox bij het laatste Ultravox-album 'U-Vox' met Midge Ure, dat een jaar later verscheen.

Bassist Nigel Ross-Scott van de band Re-Flex speelt op de pakkende nummers 'That Certain Smile' en 'She Cried'. Glenn Gregory van Heaven 17 zingt op de achtergrond in 'Antilles'.

Ik ben nooit kapot geweest van Midge's solowerk. Hoewel oprecht en gevoelig, mis ik hier dat kunstzinnige en onderkoelde dat Ultravox wel had. Ik heb dit album dan ook nooit origineel in huis gehaald, hoewel er zoals altijd wel een aantal sterke nummers opstaan en ik een zwakke plek voor zijn stem blijf houden. Over een paar weken verschijnt echter de grondig opgepoetste "definitive edition" van dit album met maar liefst 15 bonustracks. Hetzelfde geldt voor de opvolger Answers to Nothing. Ik voel me dan toch weer fan genoeg, omdat dit erbij te willen hebben. Het completeert ook mooi de 6 definitive editions van Ultravox die al eerder zijn verschenen. En ondanks 2 intensieve reünie tours met Ultravox staat Midge tot mijn niet geringe verbazing op 27 oktober al weer solo in de Boerderij op het podium. Helaas ben ik niet in het land in die week, maar duidelijk is dat de beste man er maar geen genoeg van krijgt.

Ik vrees ook dat ik beide geremasterde 2 disc versies aan mijn collectie "moet" toevoegen. De albums halen het niveau van de Ultravox platen nergens. De betere platen van Midge solo kwamen later in zijn carriere. 27 okt staat inmiddels wel in mijn agenda. Zoetermeer is ook nog eens dicht bij voor mij.

Dat is leuk voor je. Ik had er ook graag bij willen zijn. Ik heb Midge maar een keer solo gezien en dat was in 2000 in Zaandam. Na 10 jaar had ik er wel weer eens zin in gehad.

de bonustracks op de remaster:

CD2: No Regrets / Mood Music / If I Was (Extended Mix) / Piano / The Man Who Sold The World / That Certain Smile (Extended Mix) / The Gift (Instrumental) / Fade To Grey (Live) / Wastelands (Extended Mix) / When The Winds Blow (Live) / After A Fashion (Live) / The Chieftain/The Dancer (Live) / Call Of The Wild (Extended Mix) / That Certain Smile (Live) / The Gift (Live)

Welke nummers zijn hier instrumentaal?

Instrumentaal hier zijn van de eerste elf:

-Antilles
-EDO
-The Chieftain
-The Gift [Reprise]

Halfje er bij, toch een sterke plaat. Vooral When the Wind Blows, That Certain Smile, She Cried ende instrumentals aan het eind van het album. De Jethro Tull cover is eigenlijk een niet echt sterke.

In een interview met een Engels muziektijdschrift heb ik gelezen dat Midge Ure het in eerste instantie een moeilijke opgave vond om dit album te maken. Moest het een instrumentaal album worden of wat dan ook... Om inspiratie op te doen is Midge Ure destijds van start gegaan met de song Living in the Past van Jethro Tull. Hieruit zijn dan ook de ideeën voor dit album ontstaan.

Interessant feitje. Op de bonusdisc van de remaster staan een aantal instrumentale nummers en die zijn meer dan de moeite waard. Plus diegene die al op het reguliere album stonden dan had je toch een erg instrumentaal album kunnen maken!

Aardig album van Midge Ure, niet heel bijzonder, maar ook niet erg vervelend.

Vind wel dat zijn singles vaak de sterkste songs van het album zijn.

Hoor nog wel de Ultravox sound in het hele album terug.

Titelsong is ook erg de moeite waard, maar nogmaals, heel erg wereldschokkend is het niet, Single heb ik destijds grijs gedraaid. Laatst de 12 inch gekocht, en vond tot mijn verassing een cover van the man who sold the world van Bowie er op terug. Helaas viel die wat tegen (ook wel logisch na de mooie cover van Nirvana)

Ik vraag me overigens af of de hoes die hier wordt geshowed wel ok is? Dat rooie merkje rechtsmidden met die M erin; hoort die wel thuis op de originele hoes? Nooit eerder gezien, en mijn LP heeft 'm ook niet. Of werd ie destijds daarmee gesealed oid?

Het orignele album uit 1985 had inderdaad halverwege een sticker waarmee de hoes was dicht geplakt. Het voelde daardoor min of meer aan of je een cadeau aan het uitpakken was. The Gift dus...

Aah, that makes sense Wel origineel! Dank voor je uitleg!

Prettig popalbum van Ultravox-zanger Midge Ure. Op het eerste gehoor bevat the Gift wat minder indrukwekkende muziek dan dat Ure dat maakte bij Ultravox. Het klinkt net wat veiliger. Desondanks staan er op dit album meerdere juweeltjes: `If I was` opent het album op memorabele wijze, het titelnummer valt ook op en het instrumentale: Edo is tevens wonderschoon. De overige nummers zijn op zijn minst allemaal genietbaar te noemen. Al vind ik de Jehtro Tull-cover: Living in the Past minder geslaagd. Een betere cover staat bij de bonustracks. The Man Who Sold the World kan welhaast op gelijke hoogte staan met het origineel van Bowie. Al met al een bijzonder leuk debuut van deze artiest.

Deze plaat wordt, weliswaar in zeer traag tempo, toch steeds mooier.

Vooral de instrumentale tracks bevallen me nu veel beter dan vroeger. Vooral the Chieftain is erg lekker.
Speel m niet vaak, maar als ik het doe geniet ik er wel van. En ik ontdek steeds meer schoonheid in de composities.

22 september verschijnt een mooie 4 cd box met een aantal leuke extras

en ik moet toegeven, die is erg de moeite waard....