Barzin was me tot nu toe nooit opgevallen. Dankzij
Press Play van The New York Times (jawel...) kwam ik met hem in aanraking. Een aangename kennismaking. Er gebeurt eigenlijk niet zo heel veel en tóch is het boeiend. Een aangename stem, sfeervolle instrumentatie - en dat is het. En het werkt. Wonderwel. Ik moet er gewoon steeds naar luisteren. Ik heb al veel nieuw werk gehoord dit jaar, maar dit album is vooralsnog mijn favoriet.