Nazareth - No Mean City (1979)

Wat een lage score voor een redelijk Nazareth album.
Niet hun best maar zeler niet hun slechtste. En zeker in de remasered versie lekker om zo nu en dan een draaibeurt te geven.

Eén van de sterkste Naz-elpees, met een extra gitarist, net wat verfijnder (soms).

Het eerste album met Zal Cleminson en die schreef nog wel eens wat voor Nazareth, die twee albums dat hij deel uitmaakte van de groep. Op dit album is dat Simple Solution en verder schreef Manny Charlton nogal eens wat, in navolging van vorige albums waar groepscomposities enigszins los werden gelaten. No Mean City voor mij de eerste van het oude werk die ik niet op LP maar CD aanschaf. De helft staat al op The Anthology en de andere helft bevat van die cultnummers als Claim to Fame en What's in It for Me om vaker te horen en dat kan mooi vanaf de derde track. De ballad Star ook dik in orde en eigenlijk alleen May the Sunshine niet iets om de hele tijd te horen omdat ik er eerder zat van zou worden. Het album zit over het algemeen aan de heavy kant van het rockspectrum en soms valt een fatsoenlijk eind aan een nummer op, want gaandeweg viel me op dat Nazareth wel eens een handje van fade-outs heeft.

Dan McCafferty klinkt behoorlijk irritant op dit redelijk stevig album.