Nazareth - No Jive (1991)

Dit album van Nazareth is niet echt sterk te noemen. Zij waren een aantal jaren geleden een stuk beter als het gaat om lekker klinkende rocknummers te maken. Deze muziek blijft niet echt hangen, en het klinkt ook als een eenheidsworst. Met moeite 3 sterren, maar ik neig eigenlijk meer naar 2,5.

Ik vind dit een prima album. Alleen Lap of Luxury skip ik.

Hou van deze plaat, hier en daar wat Def Leppard-achtig. Vind Lap of Luxury juist verbazingwekkend heavy . Het stond op de cd-single van Everytime it rains. Later de lp gekocht, nu op cd. Dit is wel één van de Nazareth albums die ik het meeste opzet. Het was een mooi jaar, 1991.

Nazareth met Billy Rankin als vervanger van Manny Charlton, die ermee ophield. Rankin maakte eerder deel uit van de groep als tweede gitarist tussen 1981-1983. Halverwege jaren 90 hield hij het andermaal voor gezien. Maar samen met Charlton hield ook label Vertigo, voor de Europese uitgaven, het voor gezien en kwam Nazareth bij het enigszins verguisde Mausoleum terecht. Het album is zo gek nog niet. Luistert lekker weg, productie is prima, het bevat de nodige rockers en echte miskleunen staan er niet op. Zo met die koortjes in het openingsnummer gaat Def Leppard-achtig wel op, of vul er voor mijn part een andere band voor in. Op CD een heropname van This Flight Tonight en Lap of Luxury vind ik wel een lekkere track.