Heerlijk album waar ik vandaag pas voor het eerst naar geluisterd heb. Beetje raar om na zo'n lange vertraging een 'recensie' te schrijven, want zo voelt het. Indertijd kende ik Nazareth namelijk al wel, wist ook vóór 'Love Hurts' van hun status als rockband, maar kende de albums niet omdat ik simpel weg niemand kende die ze hád om eens te luisteren. Ik deed wel Deep Purple maar je kon ook niet alles kennen en kopen (ik was 12 in '74).
Plaat zit goed in elkaar. Stevige Rock, degelijk, maar met ook veel speelse afwisseling met opvallende momenten; Jet Lag met zijn bluesy opbouw, het effectieve gebruik van feedback/geluidseffecten in de breaks van Silver Dollar Forger en Space Safari, zelfs het knipoogje naar de Rolling Stones in Shanghai'd in Shanghai, erg fijn allemaal. Vandaag dus voor het eerst, zeker niet voor 't laatst.