Midge Ure - Re*Live (2005)

De ondertitel van dit album is Sampled Looped & Trigger Happy On Tour, waarmee al direct het doel van Midge Ure wordt blootgelegd. Met de hulp van Ad Chivers en Jerry Rosier brengt Ure een setlist vol nostalgie ten gehore. Of zoals Ure het in zijn begeleidend schrijven omschrijft: “Boy toy heaven!” Want wat is er niet leuker dan achter een zee van toetsen en computers te staan en af en toe eens flink te scheuren op een elektrische gitaar. De ruggegraad van de Cd bestaat uit werk van Ure’s periode in Ultravox, aangevuld met solowerk en de single Fade To Grey van Visage, de groep waarin Ure Bill Currie leerde kennen en wat uiteindelijk tot de doorstart en het succes leidde van Ultravox. Hoewel ik een groot liefhebber ben van deze Ultravox periode is het wel even slikken om deze uitvoeringen tot mij te nemen. Ad Chivers is een goede drummer, maar haalt het niet bij de strakke en krachtige ritmes die Warren Cann ten gehore weet / wist te brengen. Dit wordt vooral pijnlijk duidelijk in nummers als Vienna, Reap The Wild Wind, All Stood Still, Sleepwalk en The Voice. Vienna is sowieso een zwak aftreksel, want het warme hoogtepunt, de vioolsolo, komt nu uit de kille computer en klinkt hierdoor veel te schel. Wanneer dan ook nog eens de zang te wensen over laat en het zachte applaus er ingemixt lijkt te zijn, is de enige conclusie dat hier van een gemiste kans gesproken kan worden. Meneer Ure was het niet beter geweest om voor deze tour gewoon je oude maatjes van Ultravox terug te vragen voor een reunie? Het is tegenwoordig mode dus een modderfiguur had je niet geslagen. Goed zijn er toch nog positieve kanten aan deze Cd? Zeker wel. Beneath The Spielberg Sky is een prachtig werkje en Astrodyne vormt een ijzersterke instrumentale opener. Tenslotte levert het album met het instrumentale Tomorrow nog een niet eerder uitgebrachte bonustrack op. Van de tour is ook een DVD verschenen waarop hopelijk meer van het publiek is te horen en die een andere tracklist kent dan de CD.

Ik heb een live dubbel CD, opgenomen tijdens een akkoestische tour en die bevalt mij beter dan dit album. Ik heb die CD gekocht nadat ik een concert van Midge in Duitsland had bezocht en dat was zeer de moeite waard. Echt genieten van de akkoestische uitvoeringen van zowel Ultravox als solo materiaal, waarbij ik vooral Personal heaven (ook opgenomen met de Duitse band X-Perience en hoewel zeker niet slecht toch een mindere uitvoering), Beneath a spielberg sky, Vienna en One small day prachtig vond klinken.

Bij dit album heb ik meer 'last' van het vergelijken van de nummers met de uitvoeringen die ik van Ultravox ken en ik ik vind dit magerder klinken dan bijvoorbeeld de akkoestische uitvoeringen, want hoewel louter met een gitaat uitgevoerd klinkt het completer dan de muziek op dit live album.