MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Blue Cheer - Outsideinside (1968)

mijn stem
3,58 (33)
33 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Philips

  1. Feathers from Your Tree (3:36)
  2. Sun Cycle (4:18)
  3. Just a Little Bit (3:31)
  4. Gypsy Ball (3:01)
  5. Come and Get It (3:19)
  6. (I Can't Get No) Satisfaction (5:15)
  7. The Hunter (4:37)
  8. Magnolia Caboose Babyfinger (1:36)
  9. Babylon (4:31)
  10. Fortunes * (2:20)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 33:44 (36:04)
zoeken in:
avatar
5,0
je bent een band en je kunt geen noot spelen!

wat dan?

nou je ontwikkeld je eigen sound!

die je het beste kunt om schrijven als een soort stopzuigersound lolz
monetoom gebrom maar wel vreselijk heavy

het drijgende geluid van THE HUNTER

dit is een van de eerste hardrock platen

avatar
Stijn_Slayer
Muzikaal gezien is deze misschien beter dan z'n voorganger, maar deze mist de nodige 'echte power' die de eerste juist zo goed maakt. Tel daarbij op dat de nummers eigenlijk allemaal halverwege beginnen te vervelen.. Ach, ik vind 'oke' een aardige beschrijving voor dit album, gelukkig is de Blue Cheer sound nog wel aanwezig wat een hoop goedmaakt.

avatar van i.Ron S.
4,0
Ik vind dit album nu net een enorme power hebben, maak me zelfs nogal moe met het beluisteren ernaar, niks om op stil te zitten.
Iedereen zal een andere manier van muziek beleven hebben en dat is oké.
De nummers zijn ook heel herkenbaar, dus best nog goed gespeeld. Ik ben al half m'n leven of langer bezig met het zoeken naar heavy psych groepen van weleer of de retro van nu(het internet maakt dat tegenwoordig wel heel gemakkelijk) en qua rommelige sound valt dit heel goed mee. Ook een goed label natuurlijk met professionele productie wellicht.
Ik denk dat de meeste hard rock artiesten van het begin deze groep ook hoog in het vaandel zullen dragen qua inspiratiebron want de heavy rock passie is echt wel aanstekelijk.
Dit album is toch ook wel wat een bevestiging van hun 'kunnen'. Zelfs al is het maar 7 maanden na het eerste uitgebracht.
Ik kijk ook wel eens graag naar de laatste optredens van deze groep uit 2008, kort erna overleed Dickie Peterson. Hij had echt nog een rauwere stem tegen het einde aan, opmerkelijk.
Ook Paul Whaley, de drummer, had zo'n eigen stijl. Beetje de ruwe versie van Mitch Mitchell(Jimi Hendrix).
Altijd hippie hard rock gebleven, met zo'n acid fuzz gitaar sound.
Favoriete nummers zijn Feathers from Your Tree, Just a Little Bit en The Hunter.

avatar van Arjan Hut
4,0
Just a little bit, ik kende het van een single voordat ik dit album vond op een picture disc-lp. Wat kleurrijker en diverser dan z'n voorganger, maar bijna net zo indrukwekkend. Alleen de Stones-cover had voor mij niet gehoeven.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 21:06 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 21:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.