Ultimate Spinach - Behold & See (1968)

Fantastische vergeten 60's parel. Een folkier versie van de Jefferson Airplane, zo je wilt. Sterk songmateriaal en enkele fraaie lang uitgesponnen nummers.

Vooral het nummer Mind Flowers is prachtig. Ik heb nog een tijdje emailcontact gehad met Ian Bruce-Douglas. Behoorlijk paranoide man. Toen hij wist dat ik uit Nederland kwam, vroeg hij me of ik wat wietzaadjes, verstopt in een cassettebandje, kon toesturen. Hij vertrouwde de FBI niet en had het idee dat hij in de gaten gehouden werd. Wel moest ik vooral langskomen als ik in de buurt was....

Heel sterke sixtiesplaat. Psychedelisch van inslag, maar met een veelal een dikke folkfeel en een andere keer een dikke bluesfeel er rond. Heel chill. Ideaal om stoned mee te zonnen ergens in een stadspark.

Waar hun debuut nog als een live-in-de-studio opname klinkt, klinkt Behold & See veel meerals een studioprodukt.

Zanger/toetsenist Ian Bruce-Douglas ontbond de groep en vertrok met onbekende bestemming voordat de opnames uitgemixed waren en producer Alan Lorber lijkt zich helemaal uitgeleeft te hebben, zonder daarbij de sfeer van de nummers aangetast te hebben. Bruce-Douglas' komposities lenen zich ook voor een wat meer aangekleed geluid dus deze 2e LP ligt makkelijker in het gehoor en heeft de tand des tijds nèt even wat beter doorstaan dan de 1e.

Enige tijd geleden (5 jaar) attendeerde iemand mij op Ultimate Spinach. Als grote Jefferson Airplane fan zou deze band mogelijk in de smaak vallen. Bij het informatie vergaren op internet, kwam ik echter nogal wat kritische geluiden tegen: Ultimate Spinach is een 2e rangs pseudo-hippie groepje. Toch zijn er ook veel fans te vinden. Ik heb vluchtig een nummer mogen beluisteren, maar er écht goed voor gaan zitten... Dat is er nooit van gekomen.

Tot ik onlangs de film 'Taking Woodstock' zag. In een LSD scene (zeer de moeite waard overigens) klonk naast de muziek van Love ook een ander epos.
Geen idee hebbende wat het was, zocht ik het op. Het bleek 'Mind Flowers' van Ultimate Spinach te zijn. De band dus die ik nog altijd aan een uitvoerige luisterbeurt zou onderwerpen.

Inmiddels behoren de eerste twee albums tot mijn favoriete jaren 60 albums. In het bijzonder 'Behold & See'. De kritiek snap ik ergens wel. Her en der zijn elementen uit andere stukken overduidelijk te horen. Storend is dit echter voor mij niet. De muziek weet zich wel degelijk te onderscheiden van andere psychedelische muziek uit dezelfde periode.
Ook de diversiteit van de nummers maakt dat het album nergens eentonig is en tot het einde blijft boeien. Ian Bruce-Douglas (de man achter de muziek) is bovenal een erg goede componist. Spannende akkoordwisselingen en dromerige hooks tovert hij met gemak uit zijn mauw.
De wereld staat anno 2014 (grotendeels) in brand. Net zoals in de tijd van 'Behold & See'. Ook nu is de functie relevant: escapisme naar een wereld waarin kleurrijke bloemen in ieders hoofd tot bloei komen. Mind Flowers....

De negativiteit die Ultimate Spinach over zich heen kreeg was mede het gevolg van de desastreuze Boss-Town Sound reklame kampanje waardoor ook bands als Beacon Street Union en Ill Wind eigenlijk al afgeserveerd werden voordat er objektief naar geluisterd werd.

De invloeden en "citaten" ( en laten we eerlijk wezen: waar hoor je die niet ) weten ze behoorlijk in een eigen kontext te plaatsen. Op de eerste LP staat inderdaad nog een nummer met een stuk erin wat regelrecht van Country Joe & The Fish gejat is maar dat soort tenenkrommende momenten kom ik op BAS niet meer tegen.

Kwa afwisseling vind ik trouwens de tracklisting van de LP een stuk beter werken dan de tracklisting van de CD. Volgens Lorber is de tracklisting op de CD zoals ie damaals bedoeld was, maar ik vind dat niet echt een verbetering.

Is deze plaat in stereo al goed, de mono-uitgave is veel mooier. Helaas zijn de recente uitgaves allemaal in stereo en is de originele mono versie moeilijk te vinden. Ik hoop/wacht dus op een reissue (CD/LP). Wellicht dat Music On Vinyl dit oppakt (zal er nog maar eens een mailtje aan wagen).

Ik kan nog steeds moeilijk kiezen tussen de eerste twee platen van Ultimate Spinach. Het zijn allebei 'vergeten' klassiekers en verdienen meer aandacht.

Tegenvallende psychedelische plaat. Het wordt nergens echt fel en de langere nummers vind ik nogal fragmentarisch. Ook de stem van Bruce-Douglas is niet geweldig. Wel vind ik het baswerk van Richard Nese lekker klinken.

Eigenlijk vind ik alleen Jazz Thing echt geslaagd. De rest vind ik nogal rommelig en het klinkt ook wat amateuristisch. De zangeres die zo nu en dan meezingt vind ik geen aangename zangstem hebben.

Er is eindelijk weer een CD release met de ozzinele tracklisting, eigenlijk zijn het er twee : een Zuid Koreaanse en een Japanse die er er op het eerste gezicht identiek uitzien. Een samenwerking wellicht ?

Op de nieuwe release staan Mind Flowers en Fragmentary March in MONO als bonus tracks. De nummers hebben gelijk meer body. Als de MONO mix ooit opnieuw uitgegeven wordt, ben ik zeker geïnteresseerd.

Droombolus

Ik heb enige jaren geleden inmiddels een recente mono LP uitgave aangekocht. Ik zal even opzoeken om welke release het precies gaat, maar zo uit mijn hoofd op groen vinyl. Een CD mono uitgave is mij echter niet bekend. Kom erop terug