Zee - Identity (1984)

Een heel matig project van Rick Wright met Dave Harris.

Synth pop die in weinig aan Pink Floyd doet denken.

Ik vind het juist een groot pluspunt dat deze plaat niet aan Pink Floyd doet denken!
Ik kan veel van PF waarderen, maar waardeer het nog des te meer dat destijds Wright de enige was die met een eigentijds geluid wist te komen.

De tracks 9 t/m 11 zijn niet op de originele LP uit 1984 te vinden, maar zijn tracks van de 7" en 12" single 'Confusion'. Het album kwam nooit officieel op CD uit. Verschgenen uitgaven op CD zijn dus illegaal.

Met name 'Private person', 'Confusion', 'Seems we were dreaming' en 'Strange rhhthm' vind ik erg goed.

'Identity' kent vele invloeden, al is het album dan wat betreft geluid opgebouwd rond met name de Fairlight CMI. Elementen daarin komen zowel uit de kenmerkende songwriting van Wright (in PF, in de schadiw van Barrett, Waters en zelfs Gilmour) en Harris, die zanger was van de 'glamwave' abnd Fashion.
Typisch jaren 80, maar veel minder clich'dan veel acts uit die tijd. Ook beduidend mindersuccesvol, daar 'Identity' in geen enkel land de charts wist te behalen.

Hier gaat op, onbekend is onbemind?

En blijkbaar deelt Zee ook niet in de extra belangstelling die een oeuvre nou eenmaal krijgt wanneer (één der) bandleden komen/komt te overlijden, zoals helaas met Rick Wright het geval was.

Spreek ik tegen, aangezien ik vorige week dit album heb gekocht in een grabbelbak. Originele cd die is uitgegeven door Harvest!
Leuk projekt en voor de verzamelaar die alles wat te maken heeft met Floyd, wilt hebben. Voor de rest is het qua muziek niet echt bijzonder...

Dat is een Russische bootleg, zelfs het catalogusnummer is gefaked en afgeleid van de originele lp.
Identity is nooit officieel op cd verschenen.

Grappig dat het dan door een gerenomeerde platenzaak werd verkocht... Maar goed, het is een leuk album.

Welke zaak is dat dan?

't Oor in Hilversum... . Maar mocht je nog een exemplaar willen hebben, zou ik eBay maar eens checken, zoals uhumm... deze.

Vraag me overigens af waar die bonustracks ineens vandaan komen? Staan die op de LP of is het toch op cd uitgebracht?
La maar , zie de sticker op de cover...

Ik hoop dat 'Identity' nog eens officieel op CD verschijnt. En ja, met bonustracks. (12" en 7" Confusion en b kant).
'Eyes of a gypsy' stond niet op de LP, doch wel op de destijds uitgbrachte cassette. (de hier als 12" versie vermelde versie betreft de dub mix van het nummer)

Enige nummers beluisteren en meer info betreffende ZEE vind je hier:
http://www.myspace.com/zeewrightharris

Officieel is deze ook al uitgekomen via EMI, alleen niet meer te krijgen in de winkels. Tevens kun je de cd nog wel via veilingsites kopen met het label 'Harvest' (zoals hieronder al een paar maal is aangegeven). Je betaald dan alleen een erg hoog bedrag .

Ik quote deze waarheid maar weer even:



Geloof me, EMI heeft het album alleen op LP en casette uitgebracht.

Crush, kerel... als jij gelijk wilt hebben... bij deze . Let ook even op de sticker van de hoes . In ieder geval ben ik blij dat ik 'm op cd heb, aangezien ik mijn platenspeler al een heeeele tijd geleden de deur uit heb gegooid.

Crush WIL niet alleen gelijk hebben, hij heeft het ook.
Maar ga gerust door met het promoten van jouw 'bootleg'.
Ik geloof dat dat niet echt gemeengoed is hier op MuMe....

Moet je mijn berichten maar laten verwijderen. Is iedereen weer blij...
Vraag ik me nog steeds af wie die hoes heeft aangepast, zodat er nu een sticker opzit dat toch echt verwijst naar previously unreleased tracks op CD.
Nou, als dat dan van een bootleg is, ook maar schrappen die handel... Weet je wat: we verdelen MuMe in CD-MuMe en LP-MuMe. CD-MuMe verdelen we dan weer in bootleg en legaal. Wat kan het leven toch simpel zijn.

Confusion alom

Bootlegs mogen niet op MuMe inderdaad, maar het heeft ook niet zo veel zin om heel hard te roepen dat iets een bootleg is en dan verder geen bewijsvoering aan te dragen.

Op Discogs staat ie er zo bij: http://www.discogs.com/release/1320448

Afgaande van wat daar staat is ie destijds gewoon uitgebracht op Harvest (een sublabel van EMI). De hoes die hier eerst stond was in ieder geval niet de originele hoes van de LP. Nu staat er wel de juiste hoes (van de oorspronkelijke LP-uitgave) als het goed is.

Dank Herman, je hebt door de confusion het bos laten zien... . Harvest is ook het platenlabel waaronder Syd Barrett 2 albums heeft uitgebracht. Maar dat terzijde...

Het gaat mij er absoluut niet om 'gelijk te willen hebben'. In dit geval weet ik van EMI zelf dat 'Identity' nooit officieel op CD is verschenen, omdat er met EMI contact is (waarbij ook een fansite van Rick Wright is betrokken) om 'Identity' alsnog op CD uitgebracht te krijgen. Ik beheer zelf de unofficial ZEE myspace en heb ook contact met de beheerder van de Rick Wright myspace, die een medewerker van het Wright management is.
(Ik vermeld dit even, maar het is niet mijn bedoeling aan 'namedropping' of anderszins interesaantdoenerij te doen, vandaar dat ik dit niet eerder heb gemeld), maar is wel de reden waarom ik zeker ben van wat ik hier neerzette.

De meeste Pink Floyd platen verschenen ook op Harvest. DE LP hoes is de juiste, ware het niet dat de titel op bovenstaande afbeelding ontbreekt, maar ach, dat lijkt mij een kleinigheid.

Zullen we het verder liever over de muziek op 'Identity' hebben?

edit: nieuwe afbeelding voor LP hoes als correctie ingezonden.

Geen gelijk willen hebben, maar toch nog even een reactie plaatsen . Hoe zullen we het dan noemen: zuigen Ja, laten we het over Identity hebben...

Ik geef toe, het verschil tussen 'gelijk willen hebben' en 'gelijk hebben' is voor sommigen te subtiel.

Wat vind je trouwens van het album? Volgens mij was je er nog niet toe toegekomen dat te melden en ik ben daar wel benieuwd naar.

Das waar , dacht dat ik al iets gezegd had over het album.

Crush, je geeft dit album 5 sterren, maar persoonlijk komt dat voor mij niet in de buurt. Anders zou het betekenen dat dit album naast albums komt te staan zoals Wish you were here, het solo-album van The Doors of wat te denken van het laatste dubbellive album van David Gilmour...
Natuurlijk is het een persoonlijke mening...

Confusion: erg tijdgebonden 80's sound met een lekker ritme.

Voices: begint met een lekkere Floyd sound, maar daarna wordt het een erg vervelend zeurderig nummer.

Private person: afwisselender dan de vorige track en daardoor ook wat beter behapbaar.

Strange Rhythm: grappig begin en leuke opbouw. In het begin doet mij de stem wat denken aan David Bowie. Voor de rest een goed nummer met verassende elementen zoals de drums en subtiele gitaar.

Cuts Like a Diamond: Eén van mijn favorieten: de opbouw met fluit/synthesizer is erg mooi. Daarna begint Dave aan een haast onverstaanbare tekst, maar weet het me wel te pakken. De drum luidt uiteindelijk een (wederom) subtiele gitaarsolo in. Ja... jammer dat het album niet meer van deze songs heeft.

By Touching: ik vergelijk deze een beetje met Confusion. Plezieriger zijn de interludes en gitaar: dit maakt het nummer (evenals de titeltrack) een toppertje.

How Do You Do It: Vreemde overgang van By Touching naar dit nummer. Dit is het eerste nummer waarin ik de stem van Dave Harris lekker vind uitkomen. Leuk uptempo nummer, wat een beetje 'jamming' aandoet!

Seems we were dreaming: Erg mooi nummer om het album mee af te sluiten, maar het geflikflooi met de stem is dan weer wat overdone... De midsectie is erg gaaf!

Al met al irriteer ik mij regelmatig aan de vlakke, saaie vocals van Dave Harris en is dit album voor mij meer een collectorsitem: ik moet nu eenmaal alles hebben wat te maken heeft met Pink Floyd .

juist! idem hier....
alhoewel dat ik Voices wel ontzettend koel vind...

Onbeluisterbare mechanisme geluiden, verschrikkelijk.

Ik kan me serieus nauwelijks concentreren op de muziek doordat de klank een constante stoorzender is.

Een nummer als 'Cuts Like A Diamond' gaat dan nog net, maar verder wil ik dit album snel weer vergeten.

Eindelijk op CD Uitgave van het Australische label Fruitgum (klinkt goed, ziet er redelijk uit, ofwel net echt). Maar ik hoop nog steeds op een official re-release op CD door EMI (bij voorkeur met bonustracks en leuk boekwerkje).... I keep on dreaming

Favorieten zijn nog altijd Confusion, Private person, Strange rhytm en Cuts like a diamond, die na al die jaren nog steeds niet vervelen.

Ik herinner mij dat in een recensie destijds stond "Wellicht werkt de prominent geplaatste sticker 'Feauring Richard Wright, ex Pink Floyd' wel averechts, want immers, wie koopt er een plaat van een (ex) PF muzikant?" en ja, daar zit wat in, want ZEE moest het niet hebben van de Pink Floyd liefhebber (uitzonderingen bevestigen de regel uiteraard).

Ik maakte destijds kennis met het album in de 'LP show', waar ik naar luisterde omdat het nieuwe Roger Waters album aan bod zou komen, maar kreeg deze daar als bonus bij. Ik ging direct de volgende dag naar de winkel om de LP te bestellen, maar tot mijn blijde verrassing stond deze gewoon 'in het rek' (waarschijnlijk dankzij diezelfde sticker op de hoes), maar is het jammer dat dit albums destijds niet bij een brder publiek onder de aandacht is gebracht, vind ik.

Onlangs op vinyl gevonden. Uiteraard gekocht omdat ik Pink Floyd erg hoog op zitten en ik er van houd de collectie compleet te houden.

Nu eens even goed voor gaan zitten. Richard Wrights eerste album vind ik prachtig, maar dit is wel even andere koek natuurlijk. Ik vind de samenwerking met Dave Harris niet bepaald goed uitpakken. De man heeft geen boeiende stem. Dat is wel het grootste manco aan dit album.

Maar ook de muziek komt verschrikkelijk gedateerd over. Dat hoeft op zich geen probleem te zijn. Een jaren 80 album van bijv Duran Duran klinkt ook gedateerd maar luistert toch verdomd lekker weg. Dit niet. Het klopt voor mijn gevoel niet, het zijn stuurloze nummers zonder kop en staart in een stijl die Wright totaal niet past. Best wonderlijk dat een man die zulke prachtige muziek op zijn naam heeft staan dit heeft uitgebracht. Heb wel eens gelezen dat hij in deze periode nogal aan de coke zat en eigenlijk weinig ambitie meer had. Als het klopt kun je dat absoluut terug horen vind ik.

Conclusie: compleet mislukt project dat ik niet meer ga draaien.

Langverwacht en toch gekomen. De eerste officiële heruitgave van dit album is onderweg, onder supervisie van Dave Harris zelf.
Meer info: https://www.facebook.com/pinkfloydboek/posts/846994142106197