Dhafer Youssef - Birds Requiem (2013)

Geweldige cd!

Een nieuwe excursie met de grootmeester op de 'Oud' door al die prachtige muziekstijlen en genres. Dhafer noemt zich geen jazzmuzikant maar schurkt met zijn wereldmuziek hier sterk tegenaan. Zijn muziek is idd moeilijk te kwalificeren. Experimentele jazz vermengt zich met trompet, gitaar en Sufi gezang. Kan me voorstellen dat dit bij sommige op z'n zenuwen kan werken maar ik vind het magistraal. Hij laat zich op dit album bijstaan door oa Nils Petter Molvaer (trompet) en Eivind Aarset (gitaar) Artiesten die solo of in andere samenwerkingsverbanden al van zich hebben doen spreken en erg de moeite waard zijn. Een mooie aanvulling deze Birds Requiem in de inmiddels rijke discografie van Dhafer Youssef.

0,5* erbij voor dit album. Wat wordt er ontzettend goed gespeeld op dit album. Topfavoriet op dit album is het magistrale Blending Spuls and Shades. De fantastische trompettist Nils Petter Molvaer die boven de bijna schreeuwende Dhafer Youssef uit probeert te komen. Kippenvel. Een stresstest voor je audio installatie. Als ie dit goed, hard en gedetailleerd kan weergeven...extra kippenvel. Zo hoort muziek te zijn. Mjuman al gehoord dit album?

Niet Mjuman, maar Lura zag je commentaar bij The war on drugs staan. Kom je even morele steun verlenen . Dit is een prachtig album, maar je weet dat dit soort muziek niet populair is op dit forum en ook nooit zal worden.

Toegegeven vwb de vocale bijdragen moest ik enorm wennen aan de hoge uithalen (gejammer van het soort "ai, ai, ai de kiep is tooth" daar moest ik aan denken), maar er wordt op dit album zeldzaam fijn gemusiceerd: blaasinstrumenten, contrabas, piano alles klinkt zoals het moet klinken: haarscherp, ragfijn en transparant - wat een mooie productie. Reflectieve muziek optima forma.

Dan neem je die vocale uithalen gewoon voor lief; ze liggen soms ook in het verlengde van de trompet van NPM, maar zorgen er wel voor dat ik niet boven 4* ga zitten.

Mijn eerste kennismaking met Dhafer Youssef en ik ben erg onder de indruk. Dit heeft zo'n beetje alles wat ik in muziek hoop te vinden. Hier kan ik het volgende half jaar wel weer mee vooruit.

Ouwe cheepskate - één album per half jaar. Probeer anders ook eens wat van Zazou - bijv Hector Zazou - Chansons des Mers Froides (1994)

Jajamensan

Inderdaad een geweldig album, helaas erg onbekend op dit forum!

Dat geldt generiek voor meer jazz-cross-overs. Nils Petter Molvær komt ook met slechts 1 album boven de 20 stemmen, Hector Zazou haalt zelfs dat niet; een relatieve best-seller in de ECM catalogus als deze Jan Garbarek & The Hilliard Ensemble - Officium (1993) haalt 't maar net.

Verder is OkeH - vernoemd naar de oprichter, Otto K.E. Heinemann - een label dat nu toe tweemaal gereanimeerd is: eenmaal mid-jaren 90 als blueslabel, met o.m. Keb' Mo (aanrader voor bluesliefhebbers) en de tweede keer als jazz/wereldmuziek-label door Sony in 2013; dat laatste was voor mij onbekend totdat ik de cd door de bus kreeg. Het is een uitstekend geproduceerde plaat, heel muzikaal.

Grappig genoeg verscheen ook Nils Petter Molvær - Switch (2014) op Okeh - op de site staat Sony (de moeder). Molvaer klinkt ook altijd prachtig.

En niet te vergeten het ACT-label met mensen als Ulf Wakenius en Lars Danielsson.

De rust en kalmte van deze plaat doet mij denken aan Matthias Eick en Daniel Herskedal.

Toevallig ben ik zelf ook nog eens een groot liefhebber van de oud. Wat ik hier hoor is een mooie mix van moderne, contemporaine jazz, 'wereld'-muziek en neoklassiek.

Men neemt hier de tijd om de songs op te bouwen, langzaam wordt er toegewerkt naar climaxen. De hoge zang is overigens fantadtisch; de stem als instrument.

Een echte luisterplaat, mooi gespeeld, mooi gezongen. Mooie hoes ook.

Liefhebbers hiervan mogen ook eens The Roc van Daniel Herskedal uitproberen.

Krijg meteen weer zin om te gaan luisteren Mssr Renard. The Roc ken ik ook en ligt zeker in het verlengde van dit kunstwerkje. Very nice

Een fijne, meditatieve jazzplaat. Er wordt steeds goed opgebouwd naar een climax. Tevens vind ik de Oed wel tof klinken. Een uur is echter net wat te veel van het goede, maar aangenaam is het zeker.

Toch wel mooie tip, ga er ook nog eens naar luisteren. Vorige keer vond ik de ‘climaxen’ hier en daar wat te veel van het goede.