Sweet d'Buster - Shot into the Blue (1979)

Lekker funky en goede productie. Piano riedelt ook goed mee. Zang ligt goed in het gehoor.

Ondanks de lage score hier, vind ik het een prima plaat. Favoriet is Mean Woman.

Ik heb laatst een heel stuk gelezen over het ontstaan van deze plaat.
Volgens Bertus Borgers behoorlijk dramatisch verlopen allemaal en hij was niet bepaald tevreden over het resultaat.

De plaat zelf zoek ik ook nog op vinyl, maar dat komt nog wel..

Leuk album!

Na Friction, nog steeds een lekker album is, kwam Shot Into The Blue, opgenomen in de USA. En het is altijd rommelen geweest tussen de USA en NL als het om doorbreken van bands in dat land gaat. Zie de mislukte avonturen van de Golden Earring en Herman Brood eerder in die '70's. Sweet D'Buster verging het al niet veel beter. Waren de eerste twee studio-albums strakke, droog geproduceerde albums, de productie van Shot Into The Blue klinkt alsof er een constante galmdeken over de speakers ligt. Alhoewel er weer lekker op wordt gemusiceerd en de nummers op zich niet eens zo verkeerd zijn, pakt het album je niet meteen. Iets dat vooral Friction wel deed. Na het live-album Gigs was het over & sluiten voor de band rondom saxofonist Bertus Borgers. En nog steeds is het één van de betere bands uit die tijd uit NL en is het jammer dat SdB vooral een cultstatus heeft. Typisch musician's musicians bandje. Overigens ook apart dat enkel Gigs op CD is verschenen (en dan ook nog nauwelijks is te vinden) en de rest van het oeuvre het nog steeds moet doen op enkel vinyl. Een verdwaalde verzamelaar daargelaten.

Je bent je ervan bewust dat zowel Friction als het titelloze debuut samen op 1 CD zijn gezet onder de titel Magic Moments? Je zou het inderdaad een 'verdwaalde verzamelaar' kunnen noemen, en Discogs brengt het daar ook formeel bij onder, zoals het hoort. Er ontbreekt ook nog een nummer (Can't buy me love van Friction), helaas, maar het is een stap op de goede weg.

Al ben ik het met je eens dat dit soort albums best een officiële afzonderlijke release hadden verdiend. Raar dat dat nooit gebeurd is. En Gigs, tja, de CD-release dateert van 1988 en daar is naderhand ook nooit meer iets mee gebeurd qua heruitgaves. Ik stel me tevreden met de LP die ik ervan heb, maar als alles van Supersister deluxe reissues krijgt, dan zou dat bij Sweet d'Buster toch ook moeten kunnen?

Ik heb ze van Music On CD (het 'kleine zusje' van Music On Vinyl) wel eens gevraagd of ze van Gigs geen reissue konden uitbrengen, maar heb daar nooit antwoord op gehad. De originele CD staat nog altijd op mijn wensenlijst, maar is inmiddels redelijk onbetaalbaar.

Wat deze Shot into the blue betreft: ik heb de LP nog, maar al jaren niet meer gehoord en kan me er weinig van herinneren. Alleen dat het een forse tegenvaller was ten opzichte van eerder plaatwerk. Inderdaad vooral door de productie, als ik me goed herinner. Zal 'm binnenkort toch weer eens naar beneden halen.

Op www.hermanbroodmuseum.nl vind u aantrekkelijke aanbiedingen inzake Bertus Borgers en Hans la Faille. T w cd musiccassettes en lp
Still believe en cuby