Spread Eagle - Spread Eagle (1990)

Berichten verplaatst naar Genres > R&B en Hip-Hop > Labels 'Chrome Dreams' en 'Rams Horn'

was een bootleg

Waarom is het zo stil bij dit overheerlijk luidruchtige album?!

Onbekend is onbemind natuurlijk. Destijds kreeg dit nochtans best wat airplay op MTV. Daar ken ik deze vergeten band van.

De muziek is misschien nog het best te omschrijven als een hardere Guns 'N Roses, of de metal versie ervan. Spetterend gitaarwerk, hees gillende zanger, knallende nummers, noem maar op; Spread Eagle heeft het allemaal.

Verplichte kost dus voor de liefhebbers van stevige sleaze rock.

In een ver verleden zat er bij het (volgens mij) het eerste nummer van Watt muziekmagazine een compilatie cd'tje van bands die gepromoot (moesten) worden.
Het zal ergens begin 1993 geweest zijn, en aangezien het internet nog niet zijn intrede had gedaan, was een dergelijk initiatief een aantrekkelijke manier om nieuwe bands te leren kennen.
In mijn herinnering bleek de betreffende song Devil's Road te zijn, afkomstig van de opvolger van deze schijf; Open To The Public.
Dan de eersteling; het is een fraaie schijf met wervelende gitaarsolo's en in de persoon van zanger Ray West heeft men een vocalist in huis die de hogere regionen niet schuwt.
Het is een prima zanger maar hij zit bij mij wel af en toe tegen het onaangename aan, kwestie van smaak.

De songs steken goed in elkaar, de ritmesectie maakt overuren en de gitarist van dienst soleert dat het hem een lieve lust is.
De plaat barst van de energie en dat is een pluspunt, de songs zijn smerig en worden vol overgave gebracht.
Echter zanger West trek ik maar een klein half uur, hierna begint de man mij op de zenuwen te werken.
Dat wil echter niet zeggen dat het debuut geen indruk maakt.
Als je op zoek bent naar een album dat dezelfde vuigheid en smerigheid tentoon spreidt als platen als Appetite for Destruction of Slave to the Grind, kan dit debuut je nog wel eens verrassen.