Passport - Garden of Eden (1979)

Leuk jazzy plaatje, niet echt veel bijzonders echter.

Flauw Album. Met moeite afgeluisterd.

Nou. Zo flauw is het niet. Deze Duitse fusionband heeft wel wat weg van Weather Report. Maar heeft ook genoeg crossover elementen met de space/progrock uit die tijd. Maar ik hoor ook disco en samba.

Deze plaat heeft ook wel veel van die synths en fluitjes die wat aan Jade Warrior doet denken.

In elk geval klinkt het allemaal veel leuker dat de eindscore van deze plaat doet vermoeden.

De synthdrums klinken wel wat gedateerd, maar de band durfde het wel aan. De gitaarsolo's zijn trouwens ook erg lekker.

Hmm, een voldoende scoort deze nog wel bij mij. Maar het is de laatste in een voortreffelijke reeks, en het niveau ligt hier tocht wel een treetje lager dan op de meeste voorgaande albums van dit Duitse jazzrockgezelschap. Het is dat ook de laatste groepselpee die ik van ze heb.

De sax-, keyboard- en gitaarsolo's deugen, zeker. Maar ze lieten zich hier toch iets te veel leiden door wat op dat moment populair was. Inderdaad: disco-invloeden (waar ik op zich helemaal niet vies van ben, maar het klinkt me hier te gemakzuchtig) en die syndrums die eind jaren zeventig eventjes populair waren. Ook de synths dateren dit album een beetje, al heb ik daar minder problemen mee.

Het klinkt vooral iets poppier dan op voorgaande albums, al kan ik het ook wel waarderen dat ze invloeden van wereldmuziek, space-rock en esoterische klanken laten doorklinken. Snake is lekker trippy, Dreamware is licht funky en de in twee delen uiteenvallende titeltrack (en dan vooral Light II) behoort tot hun beste nummers. Mede door de omfloerste vocalen lijkt dat een beetje op de muziek van Solution en Camel uit ongeveer diezelfde periode. Maar het is toch wel behoorlijk ver verwijderd van Cross-collateral.

Ik zie trouwens dat al die Passport-platen uit de jaren zeventig een label-vermelding hebben van Wounded Bird. Dat geldt dan voor de reissues op CD waarschijnlijk, maar de LP's stonden gewoon op Atlantic. Ik zal ff een correctie indienen.

Dat laatste zag ik ook.
Ik wilde vanavond inbouwen om Passport op de site wat te completeren en corrigeren.

Ik hoorde trouwens ook de late Camel-vergelijkingen. Grappig

Deze nu tegenwoordig ook op Vinyl. Vandaag twee Passport-platen op vinyl kunnen scoren.
Op de platendraaier klinkt ie toch wat lekkerder, deze Duitse Weather Report-kloon.

Leuk weetje: R.W. Palmer-James schreef de teksten voor de plaat. Dat deed hij ook voor John Wetton/King Crimson. Dat weten vast niet veel mensen.

Ik heb deze ook op vinyl, in nieuwstaat, Duitse persing, op Atlantic inderdaad en mocht ik gratis meenemen vanuit de kringloopwinkel.

Nu dacht ik dat dit van die superswingende intellectuele jazzrock was, maar dat is niet zo. Doet me wat denken aan liftmuziek, of muziek bij saaie documentaires.
Vooralsnog doet het me niet veel dus. Maar ik zal het uiteraard nog wat meer draaibeurten gunnen.

Een best lekker album, het sluit aardig aan bij de toen populaire yacht rock (al weet ik niet of ze het toen ook al zo noemde, ik denk het niet). Dat is verder overigens niet echt mijn favoriete genre, te gepolijst / clean machine maar hier valt t zorgvuldig opgepoetste kwartje de goede kant op. Mijn favoriet is het wat meer frivole en uitdagendere Dreamware. Het andere vinkje is voor de blaas krachtpatsersij in afsluiter Children 's Dance