Marc Almond - Tasmanian Tiger (2014)

Een samenwerking met Jarvis Cocker plus het feit dat de single met de dubble a-kant die hier recentelijk aan vooraf ging (Burn Bright / The Dancing Marquis) zorgen er voor dat ik erg benieuwd ben hoe deze EP gaat uitpakken.

Tasmanian Tiger is het vervolg op Burn Bright/The Dancing Marquis. Een EP/single tweeluik vol nieuwe nummers van Marc Almond.
Dat mag best bijzonder genoemd worden want Almond had eerder aangekondigd geen eigen nummers meer op te nemen en zie hier! Als we dan ook kijken naar de vrienden die hier meedoen: Jarvis Cocker van Pulp, Carl Barat (The Libertines) en producer Tony Visconti dan snap je wel dat Almond toch maar van zijn voornemen is afgestapt.

Het levert een EP met glamrockpop zoals we het wel gewend zijn van Almond. Wars van wat hip is of goed zou aanslaan bij het indie-volkje zingt, kreunt en steunt Almond zich door de 4 uiteenlopende nummers heen en hij doet dat sterk. Waar hij er soms wel eens tegenaan zingt daar is daar hier niets van te merken.

Voor de fans niet heel veel nieuws onder de zon ondanks de klinkende namen, misschien ook wel niet zijn meest sterke werk, maar lekker is het zeker weer.
Veel nieuwe liefhebbers zal hij er niet mee trekken, maar dat doet hij al jaren niet meer.
Leuk om weer wat electronica te horen op Worship Me Now... je krijgt er spontaan een Soft Cell gevoel bij (Jarvis Cocker heeft het geschreven en verzorgt tevens de backing vocals)

Het nummer met Jarvis Cocker heeft een videoclip (vreemd genoeg niet toevoegbaar op dit moment dus dan maar zo): YouTube - Marc Almond - Worship Me Now

Wat eeen heerlijke E.P.!
Dit is zoals ik Almond het liefst hoor: enigszins kitscherige, maar toch smaakvolle muziek met de warme expressvolle stem van Almond in de hoofdrol.