Section 25 - From the Hip (1984)

klassieker uit MAnchester

Gaan ze op dit album niet de New Order kant op? Ik ken alleen 'Looking form a Hilltop' en die is wel aardig.

Ik ken dit album ook niet, helaas. Wel een goede band hoor! Inmiddels ook krasse knarren maar toch wel cool dat ze nog muziek maken.

Sterker nog, als ik 't goed heb, is dit album mede geproduceerd door Bernard Sumner, Chameleon, Day ! In ieder geval is één van hun albums gemaakt met zijn medewerking en ik meen dat 't deze was.

Hun eerdere muziek had wel enige vergelijking met Joy Division, ja. Maar de gelijkenis gaat nu wel héél erg op, dat ze na een aantal jaren ook de elektrnische kant op gaan.

Ik moet hier nog effe een iets betere mening over vormen, maar leuk is 't wel .

Ik ken hem inmiddels ook. En hij is wel goed. Het klinkt allemaal wel wat gedateerd, maar dat geldt voor New Order natuurlijk ook. Overigens is dit album zeker geen NO kloon. Lekkere jaren 80 sfeer.

4*

Na weer een aantal luisterbeurten van deze 3e van Section 25, kan ik niets anders dan teleurgesteld zijn. 't Klinkt me allemaal te glad, en de vrouwelijke vocalen doen gewoon pijn. Ik hou het bij de 2 voorgangers, hoogtepunten uit de new-wave van begin jaren 80.

Van dit album zijn de tracks 11, 12 en 13 oorspronkelijk op 12" uitgebracht op Factory, waarvan Crazy Wisdom dan weer de A-kant is.

Vooruit, vanwege die 3 nummers mijn waardering verhoogd.

Lekker weer eens gedraaid, beide Looking from a Hilltop versies (Megamix is een mooie remix door NO Bernie), mooie opening en sfeer pakker The Process, Desert waar je weg droomt.
Alleen Beating Heart mist iets, maar ach we zijn ook ruim 25 jaar (kwart eeuw) verder...

Section 25, de groep die eigenlijk in de schaduw stond van Joy Division, zoals zo vele andere groepen uit die periode. Het album 'Always Now' was een klassieker met Martin Hannett van Factory achter de knoppen.
Joy Division veranderde in New Order, de sound veranderde totaal. En ook bij Section 25 gebeurde hetzelfde.
Het interessante is dat beide bands zich in dezelfde richting ontwikkelden, meer richting het experimenteren met elektronische instrumenten, maar hun keuze hoe dat te doen zorgde voor twee verschillende richtingen.
Beïnvloed door de New Yorkse clubscene van de jaren 80 koos New Order voor de weg van gepolijste singles, klaar voor de dansvloer, waarvan 'Blue Monday' natuurlijk een goed voorbeeld is. Section 25 daarentegen creëerde iets totaal anders; nog wel uitgaande van hun eerdere gothic postpunk met de piepende noten en dit gecombineerd met the sound zoals we die meer kennen van Kraftwerk of Brian Eno. Het resultaat is een donkere elektronische popplaat in een rauwe stijl, zeker niet gelikt.
De plaat is trouwens wel geproduceerd door Bernard Summer van New Order en zo nu en dan hoor je zijn invloed wel terug.

De inleidende soundscape schetst meteen de sfeer van de sombere toekomst waarin het album zich afspeelt. De meest toegankelijke nummers op het album worden gezongen door de (nieuwe) zangeres Jenny Ross, waaronder Looking From A Hilltop, de single van het album. Maar het album is redelijk afwisselend. Het nummer direct na Hilltop is een lekker stukje electro-dreampop, daarna gevolgd door een loodzware track, Prepare To Live, waar ik wat minder van gecharmeerd ben.

Later op de plaat staan ​​een aantal opzwepende instrumentale nummers die omschreven kunnen worden als rauwe vroege techno, namelijk Program For Light en Beneath The Blade, met een Peter Hook achtige bas. Het verbazingwekkende is dat de plaat, ondanks de jaren 80 achtige elektronische instrumentatie en productie, niet te gedateerd klinkt.

Er zijn verschillende re issues, ik heb de volgende :From The Hip 1998- discogs.com, met dus andere extra nummers dan die hier op MM genoemd worden.
Ik heb deze plaat pas veel later tweedehands aangeschaft. Na Joy Division verschoten nogal wat groepen van kleur. Dat kon ook niet anders, je kunt niet continu enkel depressieve muziek maken. Andere groepen gingen meer richting gothic.
Ik haakte af, had niets met de latere New Order en draaide de muziek van begin jaren 80 steeds minder. Ook omdat het echt bij een periode hoorde die erg somber was (no future) en redelijk destructief. Weinig zin om daarnaar terug te keren. Maar misschien toch wat jeugdsentiment dat ik toch weer die muziek opzet en als ik weer iets vind van groepen uit die tijd , schaf ik het toch aan.
Dus vandaar dit commentaar bij Section 25, een groep die door is gegaan al die jaren met een eigen unieke sound.