Eliza Gilkyson - The Nocturne Diaries (2014)

Voor mij is Eliza Gilkyson één van de grote dames in het rootsgenre. Niet in de laatste plaats door haar betrokkenheid en ijzersterke teksten. Als fan weet ik ongeveer wat ik muzikaal kan verwachten: fraai vakwerk en een lekkere stem. Dit album ga ik eens op mijn gemak benaderen zoals je een bundel met korte verhalen tot je door laat dringen. De eerste paar luisterbeurten beloven veel.

Ze is trouwens de dochter van Terry Gilkyson, van wie ze op dit album Fast freight covert. In dit nummer zit een prachtige harmonicapartij van Ray Bonneville (die zelf een aantal fantastische albums maakte). Haar werk met Red Horse en More than a song is ook erg mooi.
Twee weken geleden is het prachtige Bright side of down van haar Red Horsecollega John Gorka uitgekomen.

Een recensie van dit album is hier te lezen : Folk Lantern: Eliza Gilkyson, The Nocturne Diaries - folklantern.blogspot.nl

Het is toch een klein wonder dat Eliza Gilkyson maar door blijft gaan met het maken van goeie albums. De laatste zes ontliepen elkaar weinig en met Nocturne Diaries is het weer raak. Nachtelijke overpeinzingen over grote thema's, zo vakkundig muzikaal vertaald en zonder opsmuk bezongen dat het nergens klef, melodramatisch of pathetisch wordt. Dat vind ik haar kracht. De teksten geven bovendien blijk van een ruime levenservaring en grote betrokkenheid. Als generatiegenoot steekt ze mij daarmee een hart onder de riem. Ook belangrijk. Daarom helemaal mijn type in dit genre. Ik zou haar graag als buurvrouw hebben.

Wat is er mis met je huidige buurvrouw?

Mezzosopraan. Zegt genoeg. Daarom bevalt de stem van Gilkyson me zo goed. Zonder vibrato en malle frasering. En die prima begeleiders van haar heb ik ook liever dan een bak vol strijkers. Het is gewoon weer een lekker gevarieerd album met grit, dat je overigens vakkundig hebt beschreven.

Drie stemmen voor dit album is ronduit belachelijk. Als Dylan of Young een album van deze kwaliteit hadden uitgebracht dan waren we nu twintig pagina's en een paar honderd stemmen verder. Onbegrijpelijk.

Tja.. je hebt helemaal gelijk. Ik zie dat geen enkel album van haar meer dan 10 stemmen heeft gehaald... helaas.

Ter morele ondersteuning heb ik mijn stem met een halfje verhoogd, Kistenkuif. Tja, ik sta nergens meer van te kijken op dit forum. Het is echter wel zo, dat er tot nu toe veel meer mooie albums uitgekomen zijn dan begin vorig jaar. Dus de concurrentie is veel groter, maar dat verklaart nog niet dat er zo weinig gestemd is op dit album.

Dit album staat op mijn lijstje nog aan te schaffen albums. Ik hoorde een nummer op de Belgische radio (An American Boy), en dat stal mijn hart. Even wachten dus, en dan stem ik ook.

Nog even een opmerking met betrekking tot het geringe aantal stemmen op dit album. Toen ik in de jaren zestig voor het eerst Thelonious Monk en John Coltrane had gehoord, heb ik echt moeite moeten doen om meer jazz te kunnen beluisteren. We hadden thuis slechts "draadomroep" en mijn vader zag erop toe, dat we niet te vaak naar "die herrie" luisterden. Ook was het in die tijd niet zo makkelijk om aan goede blues en jazz te komen. Dat moest je vaak speciaal laten importeren. Bovendien had ik geen geld, mijn broer gelukkig wel. En nu is er zo veel beluisterenswaardig voorhanden is (zelfs als je geen internet hebt) dat er een soort muzikale obesitas kan optreden. Ik kan bovendien niet alles checken (met mijn brede smaak) en selecteer behoorlijk.Dan kan iemand als Gilkyson of bijvoorbeeld Jane Tabor over het hoofd worden gezien. En zou dat ook niet voor sommige andere users kunnen gelden? Nog een overweging: er is meer in het leven dan fanatiek muziek beluisteren. Sociale contacten, sport, vrijwilligerswerk, boeken lezen, ik noem maar wat. En dat gaat allemaal van je luistertijd af.

Geweldig woord: draadomroep. Inmiddels goed voor een taalkwis. Geen jong mens die het nog kent. Terzake. Je obesitasverhaal klinkt heel aannemelijk. Zeker bij de huidige stroom aan muziek. Maar Eliza Gilkyson en June Tabor zijn beiden uit de jaren voor de muzikale dijkdoorbraak en draaien al zo lang op hoog niveau mee, dat het mij oprecht verbaast dat ze nauwelijks zijn opgevallen. Daar is toch tijd genoeg voor geweest? Zeker voor de oudere users...

Nog even ter verduidelijking: June Tabor ken ik al heel lang (ik vind haar steengoed), en ik heb diverse van haar albums. Maar Eliza Gylkison (voor zover ik haar werk ken en kende) sloeg ik iets minder hoog aan. Kwestie van smaak denk ik. Pas de laatste tijd luister ik trouwens wat meer naar singer-songwriters. Bovendien: tot zo'n vier jaar geleden had ik helemaal niet zo veel gelegenheid om uitgebreid naar muziek te luisteren, omdat ik iedere dag uitgeput thuiskwam van mijn werk - ik was blij dat ik met werken kon stoppen. Toen had ik ook weer wat meer energie om muziek beter en vaker te beluisteren. Ik neem nu voor alles de tijd, ook voor een goed boek bijvoorbeeld.
Wat ik boven schreef (over het mogelijk niet bekend zijn met artiesten en componisten) bedoelde ik meer in algemene zin. Sorry voor de onduidelijkheid.

Niet als je beperkt tot de allerlekkerste gerechten.

Maar ik zie geen stem bij haar prachtige album Quercus.

Zelf heb ik ongeveer 20 jaar ver van huis gewerkt en dan moest ik 's morgens om half vijf op en kwam op zijn vroegst om half acht thuis. Maar toch had ik genoeg tijd om muziek te luisteren. Om kwart voor vijf liep ik al met mijn walkman de deur uit. En op mijn werk had ik zeer sociale collega's, waar ieders smaak aan bod kwam.

Nou, dan had je mazzel, Lura! Ik werkte onder bijna constante spanning, sliep op het laatst niet meer, en viel vaak na het eten al in slaap (die ik heel erg nodig had). Bovendien werd ik naar opleidingen gestuurd, moest ik allerlei cursussen volgen, en dan deed ik ook nog zelf een opleiding.
Als ik muziek beluisterde was dat doorgaans Bach of Mahler, aan meer kwam ik niet toe. Wat June Tabor.betreft, ik vind haar tot de buitencategorie in dit genre behoren, samen met Niamh Parsons en Shirley Collins denk ik. Net als jij heb ik op veel albums nog niet gestemd. Ben alles van June Tabor aan het (her)beluisteren. Quercus ken ik inderdaad nog niet, dat moet ik toch maar eens bestellen (ondanks de beperkte pecunia). Zeer benieuwd!

Mijn eerste kennismaking met Eliza Gilkyson. Omdat wijze mensen hierboven positieve dingen over dit album zeggen, heb ik het vorige week blind aangeschaft. En dat was een bijzonder verstandig besluit, want dit is een buitengewoon indrukwekkend album! Prachtige sound, prachtige sfeer, prachtige zang. Al een week niet weg te slaan uit de cd-speler. Treedt Eliza wel eens op in Nederland?

Geen idee, Renoir. Iemand, die anders komt binnenkort wel weer naar Nederland, Diana Jones. Was in maart nog hier. Misschien iets voor jou, Renoir?

Nou Renoir, dan maak je borst maar nat Dan kan je haar voorgaande albums blind aanschaffen. Van hetzelfde hoge niveau!

Maar goed dat ik net mijn vakantiegeld binnen heb!
Diana Jones ken ik, Lura! Haar laatste album is prachtig. En haar optreden op Take Root vorig jaar was indrukwekkend!

Misschien mag je een advies geven, Renoir?! Better times will come kun je blind aanschaffen. Haar eerste twee zijn nog wel te koop, kosten echter samen "slechts" 100 dollar. Die albums zijn heel anders, dan de overigen. Je moet zelfs goed luisteren, om te horen dat zij het is.
Maar on topic, Eliza's albums zijn bijna allemaal van hoog niveau. Maar als ik jou was zou ik eventueel gaan aanschaffen van nieuw naar ouder.

Dank Lura! Ik ga alvast mijn boodschappenlijstje van volgende week opstellen.