The Associates - Wild and Lonely (1990)

Ik heb deze compact disc in mijn bezit en ik ben er als liefhebber eigenlijk niet ontevreden mee. Omdat ik in 1990 nog geen fan was, heb ik de ommekeer nooit bewust meegemaakt. Billy heeft de rockmuziek achter zich gelaten en met de jaren 80 popular music een andere weg ingeslagen. Het is hier te merken dat het bergafwaarts zal gaan. De geruchten zijn dat deze cd hard geflopt is en dat Billy en de zijnen er heel slecht aan heeft verdient. Op de cd staan, en helaas dat ik het moet zeggen, dertien in een dozijn jaren 80 pop nummers die in die tijd toch al niet meer zouden opvallen.
Nummer 1 fire to ice vind ik prachtig mooi, en hier en daar nog een paar aardige nummers, maar verder is er niet echt veel hoogstaand werk.
Op nummer 12 gaat Billy zelfs een beetje rappen!
Billy zingt over het algemeen heel mooi, maar op géén van de nummers is de diepgang van zijn stem te horen waarmee hij zoveel indruk weet te maken.
Tot zover krijgt het van mij 3 sterren.

Ook deze heb ik ooit ergens op de kop weten te tikken voor een paar euro maar ik was redelijk teleurgesteld. De zang van Billy is weer legendarisch goed, maar de composities zijn mij allemaal veel te gelikt en vlak. Dat typische eind jaren 80 jasje doet de muziek hier echt de das om. Waren deze nummers tien jaar eerder opgenomen, dan was het waarschijnlijk weer een dijk van een plaat geweest.

Vandaag nog eens een keer opgezet, ook al had ik er al niet zo'n goede herinneringen aan.
En dat werd weer bevestigd helaas.
Zouteloze en ongeinspireerde plaat, totaal niet meer te vergelijken met de frisse pop met een scherp randje van bv. Sulk en Fourth Drawer Dawn.
Ook ik heb deze ooit voor 5 gulden gekocht (met sneetje in het doosje), maar begrijp weer waarom hij in de aanbieding lag.
Wat hierboven al gezegd wordt, het typische eind jaren 80 geluid doet het helemaal de das om. Heb zelfs geen 3 sterretjes gezet.
Kom er misschien nog wel eens op terug, maar denk het niet.
De stem van Billy MacKenzie blijft natuurlijk wel heel goed, maar kan het album niet redden.

Heb vandaag een Associates dag gehad en ook deze plaat kwam weer voorbij. Ben wat verbaasd over de lage score tot dusver want ik vind dit echt een super plaat. Billy's stem is fantastisch en de dancy beats passen er goed bij. Hoogtepunten zijn voor mij Fever, Fire To Ice, Just Can't Say Goodbye, Ever Since That Day en Where There's Love. Het staat natuurlijk los van de Post Punk met Rankine maar ik geef 'm 4 sterren en dan hou ik me nog in

Zonder het scherpe muzikale (manikale) randje van Rankine is de stem van MacKenzie nogal als slagroom. Lekker, maar te zoet.

Zoals Johan Derksen dan zo mooi zegt, "dat mag jij vinden"

De stem van MacKenzie redt de boel nog behoorlijk. Verder is dit wel erg makkelijk en neigt het bijna naar Stock, Aitken & Waterman (bijna dan he).