The Gloaming - The Gloaming (2014)

Het allereerste geweldige album in de meer traditionele folk is al een feit. In dat genre ga je het dit jaar niet beter horen! Eventueel te beluisteren op Bandcamp.

Erg mooi plaatje inderdaad. The Gloaming is een 'super'groep van Ierse muzikanten en Doveman. Traditionele Ierse folk waar de viool een grote rol heeft. Aantal instrumentale songs die ook wel wat weg hebben van Balmorhea. Hoogtepunt voor mij zijn de momenten waarop gezongen wordt. Ik kan de taal niet helemaal plaatsen, maar het lijkt Gaelic te zijn (oude Ierse taal). Een nummer als The Necklace of Wrens is ongelooflijk mooi. Hopelijk wordt dit nog opgepakt door meer mensen.

Zelf heb ik dat niet zo, Sven, dat de gezongen stukken me beter bevallen. Maar misschien ben ik meer door de wolf geverfd op het gebied van folkmuziek (luister al ruim 45 jaar naar dit genre). Het zou inderdaad mooi zijn dat door meer mensen dit album zou worden opgepikt.

Thomas Bartlett heb ik hoog staan: zijn werk met Doveman is schitterend en als pianist bij Antony vond ik hem ook goed.
Niet zo verwonderlijk dus dat ik deze tip van Tha)Sven graag opvolgde.

Toch weet het album mij helaas niet te raken zoals het geval is bij Tha)Sven en Lura. Misschien is het té traditioneel voor mij waardoor ik regelmatig mijn aandacht wat kwijtraak. Misschien als er wat opzwepende momenten in hadden gezeten dat het me beter zou afgaan om me onder te dompelen in dit album maar dat lukt me nu dus niet. Je proeft de Bartlett-sfeer maar deze keer doet het me minder.

Het zal ongetwijfeld een meesterwerk binnen het genre zijn maar het is niet helemaal aan mij besteed. Kan gebeuren....

Halfje erbij, het heeft tijd nodig maar ik vind het nog steeds een hele zit.

Het is inderdaad een behoorlijke zit en bovendien is het noodzakelijk dat je wel wat met Ierse folk hebt. En dan niet de Ierse kroegmuziek, maar de muziek waarbij het prachtige Ierse landschap als een film aan je voorbij trekt. Die film duurt in bepaalde nummers wel erg lang inderdaad. Hierboven wordt ook al geschreven dat de een meer heeft met de instrumentale stukken dan met de gezongen stukken. Beide bevallen mij wel, maar de lengte van de muzikale gedeelten had rustig gehalveerd kunnen worden. Neemt niet weg dat dit album gewoon een dikke aanrader is.

Nu ik de fysieke CD heb weer wat luisterbeurten verder.. Dit is heel mooi, bij vlagen fenomenaal. Halfje erbij! De lengte van de nummers vind ik bij dit soort muziek geen probleem. Heerlijk die opbouw, toewerkend naar een hoogtepunt. Op youtube een prachtige live versie van 'The Sailor's Bonnet'; duurt 2x zolang als op de plaat... Geen enkel probleem..

Die video is inderdaad prachtig. Het is trouwens mijn favoriete nummer van het album.
Folkmuziek moet je eigenlijk live horen, dan komt het beste tot zijn recht. Het beste live-concert wat ik ooit zag was een optreden van Shantalla.

Heel mooi album maar voor mij een tikkie te sacraal en daarom te langdradig.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Gloaming - The Gloaming - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Je hebt van die platen waarbij het kwartje lange tijd maar niet wil vallen. Al maanden lees en hoor ik jubelverhalen over het debuut van The Gloaming, maar de plaat kon mij tot voor kort maar niet bekoren. Mooie ingetogen Ierse folk met verrassende invloeden, dat wel, maar het raakte me niet, waardoor de verveling uiteindelijk toe sloeg.

Dat veranderde pas nadat de Nederlandse promotor van de plaat me de cd ook fysiek had opgestuurd en ik tijdens autoritten de tijd kon nemen voor deze plaat. Dat heeft het debuut van The Gloaming kennelijk nodig, want langzaam maar zeker heeft het debuut van The Gloaming me betoverd en veroverd.

The Gloaming bestaat uit een aantal Amerikaanse en een aantal Ierse muzikanten, van wie de Amerikaan Thomas Bartlett, die als Doveman een aantal prachtige platen heeft gemaakt, voor mij de bekendste is.

De Ierse muzikanten lijken in eerste instantie hun stempel te drukken op de muziek van The Gloaming. Dat ligt vooral aan de instrumentale intermezzo’s met strijkers en aan de in het Gaelic gezongen teksten.

Het zijn precies deze twee ingrediënten van de muziek van The Gloaming die me in eerste instantie het meest in de weg zaten. De instrumentale intermezzo’s zaten op het eerste gehoor goed in elkaar maar hadden voor mij geen meerwaarde, terwijl de in een voor mij overstaanbare taal gezongen teksten de aandacht wegtrokken van de muziek. Inmiddels hoor ik wel de meerwaarde van de instrumentale intermezzo’s en draagt het gebruik van het Gaelic alleen maar bij aan de magie van de muziek van The Gloaming.

The Gloaming maakt zoals gezegd muziek die is geworteld in de traditionele Ierse folk. Dat is muziek die ik slechts in zeer beperkte mate in de platenkast heb staan, waardoor ik erg moest wennen aan deze folk variant. De muziek van The Gloaming beperkt zich echter zeker niet tot de Ierse folk. De Amerikaanse muzikanten van de band hebben hun bagage uit de Amerikaanse folk en de jazz meegenomen en krijgen alle ruimte om deze invloeden in te brengen in de muziek van The Gloaming.

Deze muziek krijgt vorm in een aantal lange tot zeer lange tracks, die zich bijna zonder uitzondering zeer langzaam voortslepen. De muziek van The Gloaming moet het zeker niet hebben van snel effectbejag. In de meeste tracks wordt uiterst langzaam naar een climax toegewerkt.

Dat is zeker in het begin even wennen, maar wanneer je de songs wat beter kent hoor je continu de onderhuidse spanning die de muziek van The Gloaming zo’n bijzondere lading geeft. Deze lading is samen met het muzikale vakmanschap dat van de plaat afdruipt voor een belangrijk deel verantwoordelijk voor de magische uitwerking die de muziek van The Gloaming uiteindelijk heeft.

Het is muziek waarin meerdere werelden elkaar niet uitsluiten maar omarmen, met uniek klinkende muziek als resultaat. Liefhebbers van Ierse folk zullen waarschijnlijk makkelijker vallen voor de muziek van The Gloaming dan muziekliefhebbers die niet thuis zijn in dit genre, maar inmiddels weet ik uit eigen ervaring dat geduld loont. Als je het debuut van The Gloaming de tijd geeft om te groeien hoor je uiteindelijk muziek die een geheel eigen universum creëert. Het is een universum waarin stress, haast en geldingsdrang ontbreken, maar onder de oppervlakte gebeurt er van alles.

Absoluut één van de meest bijzondere platen van de afgelopen tijd en misschien ook wel één van de mooiste. Erwin Zijleman

Goed nieuws, 26 februari verschijnt een nieuw album!

Ik ben er te laat achter gekomen dat ze volgende maand 5 keer in de National Concert Hall in Dublin spelen - helaas volledig uitverkocht.

Dan maar van het nieuwe album gaan genieten!

Dit album een tijdje geleden al ontdekt. Eerste draaibeurt zorgde ervoor dat ik het album even op het stapeltje herkansingen heb gelegd. Tijdje overheen gegaan tot ik het album vorige week nogmaals heb gedraaid. Vandaag nog 'n keertje en het kwartje begint te vallen. Een album waar je nodige moeite voor moet doen en pas bij herhaling haar (of zijn) schoonheid prijs geeft. De combi met de Gaelic teksten en de viool geeft toch wel een bijzonder karakter aan het album. Ben blij dat ik het album vorige week nog een nieuwe kans heb gegeven.

Hoewel dit wat tijd nodig had, daar ik niet zo into Ierse folk ben, moet ik nu toegeven dat dit over de hele lijn goed klinkt en zo nu en dan ontzettend mooi. Het doet me zelfs ineens verder grijpen naar de 2de plaat van dit gezelschap. Ben ooit al 2 maal in Ierland geweest en maak er nu zonde van dat deze toen niet is meegegaan als soundtrack bij het voorbijglijden van het prachtige Ierse landschap...

Mooi om de band na al die jaren weer te herontdekken!