Ik plaats hier mijn bericht van bij Lighting Strikes daar dit om één en hetzelfde album gaat:
Volgens Wikipedia is Lighting Strikes het zesde studio-album van deze Japanse heavy metal groep die me tamelijk nauw aan het hart ligt en eigenlijk het tweede album dat het bijzonder goed deed in de U.S. of A. Blijkbaar is dit album in hun thuisland uitgekomen als Shadows of War, met weliswaar dezelfde nummers in een andere volgorde en Ashes in the Sky werd hernoemd als Shadows of War. Het is maar dat je het weet.
Voor mij een tegenvaller na het leuke Thunder in the East: de eerste drie nummers dartelen voort op hetzelfde midtempo en een gevoel van opluchting ontstaat bij Face to Face waar het gaspedaal een beetje meer wordt ingetrapt en gitarist Akira Takasaki eens lekker zijn duivels mag ontbinden. Dit gebeurt ook bij Black Star Oblivion (heerlijke song) maar de rest van de songs zijn weliswaar verre van slecht maar onderling te weinig gevarieerd: zelfde opbouw, zelfde tempo en te weinig avontuurlijk samenspel, hoewel de solo's van Akira altijd een plezier zijn om naar toe te luisteren. Hier maakt zanger Minoru Niihara een stap voorwaarts: je begint waarempel te verstaan wat hij zingt…